Rada kapłańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rada Kapłańska (łac. Consilium Presbyterale) – organ kolegialny złożony z kapłanów (prezbiterów), zgodnie z wymogiem Prawa Kanonicznego z 1983 r. Codex Juris Canonici, can. 495 – 502)[1] (będący jakby senatem biskupa-ordynariusza i reprezentującym prezbiterium diecezji (kościoła partykularnego). Jej zadaniem jest wspieranie biskupa w kierowaniu diecezją, zgodnie z przepisami prawa, ażeby możliwie najbardziej pomnażało się dobro pasterskie powierzonej mu części Ludu Bożego (kan. 495 § 1)[2]. Instytucja Rady Kapłańskiej/Prezbiterialnej swoimi źródłami sięga soboru watykańskiego II, który przywrócił starożytną instytucję prezbiterium kościoła partykularnego, jako biblijnego kolegium wszystkich prezbiterów diecezji pod przewodnictwem biskupa miejsca. Rada Prebiterialna zastąpiła w roli senatu biskupa Kapitułę Katedralną.

Spośród członków Rady kapłańskiej biskup diecezjalny powinien mianować kolegium konsultorów.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy