Radosław Gilewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Radosław Gilewicz
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1971
Chełm

Wzrost

175 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1991−1992 GKS Tychy
1992−1993 Ruch Chorzów 31 (15)
1993−1996 FC Sankt Gallen 21 (7)
1995−1996 VfB Stuttgart (wyp.) 23 (5)
1996−1997 VfB Stuttgart 21 (1)
1997−1999 Karlsruher SC 34 (6)
1999−2002 FC Tirol Innsbruck 103 (59)
2002−2005 Austria Wiedeń 80 (29)
2005−2007 SV Pasching 57 (11)
2007−2008 Polonia Warszawa 27 (7)
2010 SV Lackenbach 2 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1997−2001  Polska 10 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2013–2017 Polska U15U17 (asystent)
2017–2018 Polska U17 (asystent)
2018–2021 Polska (asystent)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Radosław Gilewicz (ur. 8 maja 1971 w Chełmie[1][2]) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski oraz komentator sportowy (w Orange Sport, nSport, Eurosport, TVP). W 2021 roku dołączył do redakcji Viaplay Polska, gdzie pełni rolę eksperta w studiu Bundesligi, oraz jest jednym z komentatorów spotkań ligi niemieckiej i pucharów europejskich[3].

Jego syn Konrad także został piłkarzem[4].

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Wynik Rozgrywki Grał Uwagi
1. 22 maja 1997 Solna, Szwecja  Szwecja
2:2
towarzyski
90'
2. 11 października 1997 Tbilisi, Gruzja  Gruzja
0:3
el. MŚ 1998
do 73'
3. 8 września 1999 Warszawa, Polska  Anglia
0:0
el. ME 2000
do 63'
4. 26 stycznia 2000 Kartagena, Hiszpania  Hiszpania
0:3
towarzyski
do 75'
5. 29 marca 2000 Debreczyn, Węgry  Węgry
0:0
towarzyski
90'
6. 26 kwietnia 2000 Poznań, Polska  Finlandia
0:0
towarzyski
od 46'
7. 4 czerwca 2000 Lozanna, Szwajcaria  Holandia
1:3
towarzyski
od 46'
8. 2 września 2000 Kijów, Ukraina  Ukraina
3:1
el. MŚ 2002
od 69'
9. 11 października 2000 Warszawa, Polska  Walia
0:0
el. MŚ 2002
do 55'
10. 5 września 2001 Mińsk, Białoruś  Białoruś
1:4
el. MŚ 2002
od 62'

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Ostatni mecz[edytuj | edytuj kod]

21 czerwca 2009 odbył się na Stadionie Miejskim w Tychach mecz pożegnalny[5] Gilewicza. Naprzeciw siebie stanęły reprezentacje Gwiazd Ligi Polskiej i Europy. W spotkaniu tym Gilewicz po raz ostatni pokazał się na murawie w roli czynnego zawodnika.

Polska w tym meczu wygrała 6-4. Bramki strzelili Radosław Gilewicz (35, 41 karny, 59), Tomasz Hajto (58), Dariusz Gęsior (79), Adam Szyszka (80), Fredi Bobic (11), Cezary Kucharski (22), Jakub Błaszczykowski (64, 74).

Skład Polski: Piotr Lech, Waldemar Fornalik, Tomasz Hajto, Dariusz Gęsior, Jarosław Zadylak, Jacek Bednarz, Piotr Świerczewski, Sebastian Mila, Michał Probierz, Mariusz Śrutwa, Radosław Gilewicz, Mirosław Rus, Piotr Mosór, Krzysztof Sitko, Andrzej Dziuba, Adam Szyszka, Tomasz Szczepanek, Konrad Gilewicz.

Skład Europy: Jerzy Dudek, Tomasz Kłos, Walter Kogler, Frank Verlaat, Tomasz Wisio, Tomasz Rząsa, Jerzy Brzęczek, Mariusz Czerkawski, Cezary Kucharski, Andrzej Juskowiak, Fredi Bobic, Piotr Reiss, Jakub Błaszczykowski, Alfred Hörtnagl, Klaudiusz Ševković.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Radosław Gilewicz, 90minut.pl [dostęp 2024-01-17].
  2. Radosław Gilewicz: na jednym podwórku dorastał z Mariuszem Czerkawskim, ale wybrał futbol. I został „Radogolem”, slazag.pl, 1 stycznia 2024 [dostęp 2024-01-17].
  3. Mateusz Borek dołącza do zespołu Viaplay -, medianews.com.pl, 29 lipca 2021 [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  4. sylwetka Konrada Gilewicza na stronie www.90minut.pl
  5. qmichal: Radosław Gilewicz zakończył karierę. 90minut.pl, 21 czerwca 2009. [dostęp 2010-01-04]. (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]