Radzic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Radzic.svg

Radzic (Radzicz) – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym kotwica srebrna między dwiema takimiż gwiazdami.

Klejnot dwa skrzydła orle: srebrne z gwiazdą czerwoną, czerwone z gwiazdą srebrną.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany pierwotnie Janowi Cerasimo 16 maja 1556 przez cesarza Ferdynanda I, w Polsce nadany synom Jana – Janowi i Samuelowi Kirsteinom 14 lutego 1578[1].

Etymologia[edytuj]

Nazwa nierozpoznana, być może przezwiskowa[1].

Herbowni[edytuj]

Bonowski, Hoffer, Radzic, Radzicz, Szymkowski.

Rosyjski heraldyk Aleksander Borysowicz Łakier, w swojej książce Heraldyka rosyjska z 1855 roku przytacza nazwiska rosyjskiej szlachty, która przejęła niektóre polskie herby. Wśród nich jest Radzic . Autor nie wyjaśnia, w jaki sposób zachodziło takie przejmowanie. Pewne jest, że kilka polskich rodzin osiadło w Rosji. Rdzennie rosyjskie rody mogły zaś przyjmować polskie herby na zasadzie upodobniania wizerunków własnych. Herbem Radzic miały według Łakiera pieczętować się rodziny:

Baszmakow, Butrimow, Gordieiew, Islienjew, Kaszkin, Kokoszkin, Koptiew[2].

Przypisy

  1. a b Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 248. ISBN 83-7181-217-5.
  2. Aleksander Borysowicz Łakier: Russkaja geraldika. St. Petersburg: KNIGA, 1855, s. 465-466 /art. 245/ XXII tabl.. (ros.)

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]