Radzowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Radzowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Gmina Dziadowa Kłoda
Liczba ludności (III 2011) 471[1]
Strefa numeracyjna (+48) 62
Kod pocztowy 56-504
Tablice rejestracyjne DOL
SIMC 0197132
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Radzowice
Radzowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radzowice
Radzowice
Ziemia 51°12′45″N 17°40′40″E/51,212500 17,677778
Strona internetowa miejscowości

Radzowice (niem. Reesewitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda.

Historia[edytuj]

Według księgi założenia biskupstwa wrocławskiego wieś istnieje według prawa niemieckiego od roku 1300. Była to wieś leżącą na skrzyżowaniu wielu dróg. Pierwsza wzmianka o kościele w Radzowicach pochodzi jednak dopiero z roku 1524. Kościół w Radzowicach okazał się w okresie kontrreformacji azylem dla Ewangelików z okręgu Sycowa. Po przejęciu Śląska przez Prusy i wprowadzeniu tolerancji religijnej, w roku 1747 wybudowano nowy kościół ewangelicki, do którego przeniesiono ołtarz i ambonę ze starego kościoła. Jeden z dwóch dzwonów kościelnych powstał w roku 1614.

Oprócz Dziadowego Mostu do parafii ewangelickiej Radzowice należał Syców, Nowa i Dolna Stradomia, Dziadowa Kłoda, Dalborowice i Gronowice. Ostatnim ewangelickim pastorem był Fritz Helbig. W Radzowicach działało również ewangelickie zgromadzenie sióstr oraz parafialne przedszkole. Szkoła w Radzowicach powstała w roku 1663. Ostatni budynek szkoły pochodzi z roku 1887 – zawierał 2 pomieszczenia klasowe i mieszkanie dla nauczyciela.

W roku 1939 wieś liczyła 527 mieszkańców, a całkowita powierzchnia 1097 ha. Istniało 60 gospodarstw, 2 gościńce, 1 piekarnia i sklep drobiowy. Wieś posiadała również rzemieślników: 2 stolarzy, kowala, szewca i krawcowe, siodlarza i krawca, poza tym 4 kołodziejów i 3 murarzy. Ostatnim niemieckim burmistrzem był Willy Helbig.

Podział administracyjny[edytuj]

W roku 1945 wieś została włączona w granice Polski. Jej niemiecka ludność została wysiedlona do Niemiec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • kościół ewangelicki do 1945 r., obecnie rzymsko-katolicki filialny pw. Świętej Trójcy, szachulcowy, barokowy z wieżą z 1747 r. - połowa XVIII w., XIX w.

inne zabytki, wewnątrz kościoła:

  • ołtarz główny – wczesnobarokowy o cechach ludowych z 1673 r. sygnowany przez W. Smoliusa
  • ambona barokowa – z II połowy XVIII w. koszowa, wieloboczna, z baldachimem
  • prospekt organowy – barokowy z połowy XVIII w.
  • obraz Matki Boskiej w płaszczu opiekuńczym – późnogotycki, zapewne 1545 r.
  • obraz Ostatnia Wieczerza – barokowy z przełomu XVII/XVIII w.
  • epitafium Christiana Heinricha von Lohr – barokowe z 1738 r.
  • epitafium Hansa Alberta von Sigrodt – barokowe z 1687 r.
  • nagrobek Charlotty von Dyhrn – klasycystyczny z 1804 r.
  • tarcza herbowa rodu von Dyhrn – z 1746 r.
  • dzwon spiżowy – z 1614 r. sygnowany przez J. Getza
  • witraż – eklektyczny z 1897 r. z wizerunkiem św. Piotra
  • witraż – eklektyczny z 1897 r. z wizerunkiem św. Jana Ewangelisty.

Szkolnictwo[edytuj]

Pierwsza szkoła w Radzowicach powstała w roku 1663. Obecny budynek szkoły składa się z budynku pochodzącego z roku 1887 (w części budynku są mieszkania prywatne), rozbudowanego o nową część. Po II wojnie światowej, do roku 2003, istniała tu szkoła podstawowa. Od roku 2003 prowadzenie szkoły przejęło Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Radzowice. Obecnie prowadzone są klasy I-III oraz oddział zerowy (starsze dzieci dowożone są do szkoły w Dziadowej Kłodzie).

Kultura[edytuj]

W Radzowicach istnieje ludowy zespół muzyczny Radzowiczanie (do 2011 roku pod nazwą Radzowiczanki).

Galeria[edytuj]

Osoby związane z miejscowością[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy