Raf Vallone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raf Vallone
Ilustracja
Raf Vallone w filmie Gorzki ryż (1949) Giuseppe De Santisa.
Imię i nazwisko Raffaele Vallone
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1916
Tropea, Włochy
Data i miejsce śmierci 31 października 2002
Rzym, Włochy
Zawód aktor
Współmałżonek Elena Varzi (1952-2002; 3 dzieci)
Lata aktywności 1942-2000

Raffaele Vallone (ur. 17 lutego 1916 w Tropei; zm. 31 października 2002 w Rzymie) - włoski aktor filmowy, wcześniej piłkarz.

Życie i twórczość[edytuj]

Urodził się w 1916 w miejscowości Tropea, położonej w Kalabrii. Jego ojciec był z zawodu prawnikiem. Młody Raffaele studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie w Turynie, podjął również pracę w kancelarii prawniczej swojego ojca. W latach 30. zajmował się profesjonalnie piłką nożną. Jego drużyna zdobyła Coppa Italia w sezonie 1935/36.

Następnie Vallone pracował jako redaktor naczelny działu kulturalnego dziennika "L’Unità", która wkrótce stała się oficjalną gazetą Włoskiej Partii Komunistycznej. Pisywał również recenzje filmowe i teatralne do turyńskiego dziennika "La Stampa". Podczas II wojny światowej służył w komunistycznym ruchu oporu.

Po raz pierwszy pojawił się na ekranie jako marynarz w filmie Noi vivi (1942), ale sławę zyskał dzięki roli żołnierza rywalizującego o względy Silvany Mangano w cieszącym się olbrzymim powodzeniem filmie Gorzki ryż (1949) Giuseppe De Santisa. Zagrał również w kolejnych neorealistycznych filmach tego reżysera: Nie ma pokoju pod oliwkami (1950) i Rzym, godzina 11 (1952).

Od 1952 aż do śmierci był mężem aktorki Eleny Varzi, z którą miał troje dzieci. Dwoje z nich, Eleonora i Saverio Vallone, poszło w ślady ojca i zajmuje się aktorstwem.

W 2001 Vallone wydał swoją autobiografię pt. L'alfabeto della memoria (Alfabet pamięci). Zmarł w Rzymie 31 października 2002 w wieku 86 lat.

Wybrana filmografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]