Rafał Józef Czerwiakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Brodowski, Portret Rafała Józefa Czerwiakowskiego z 1817 roku

Rafał Józef Czerwiakowski (ur. 24 października 1743, zm. 5 sierpnia 1816) – polski anatom, chirurg, położnik, twórca pierwszej w Polsce katedry chirurgii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie powstania kościuszkowskiego pełnił funkcję naczelnego chirurga wojsk polskich. Był pierwszym w Polsce organizatorem kształcenia chirurgów. Był wynalazcą kilku narzędzi chirurgicznych np. gnipsu (noża zakończonego główką używanego do rozcinania ran) i wyciągu do leczenia złamań kości. Nazwany "ojcem chirurgii polskiej". Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Autor szeregu prac, między innymi:

  • Wywód o narzędziach cyrulickich
  • Dyssertacyja o szlachtności, potrzebie i użytku chirurgii
  • Narząd opatrzenia chirurgicznego
  • Chirurgia praktyczna

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W Krakowie przy ul. Floriańskiej znajduje się kamienica Pod Wiewiórką, w której mieszkał Czerwiakowski. W 1989 r. na fasadzie budynku umieszczono tablicę z napisem: "Tu żył i zmarł Rafał Józef Czerwiakowski 1743–1816, ojciec chirurgii polskiej". A przy ul. Kopernika na terenie Szpitala Uniwersyteckiego znajduje się jego pomnik.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Wiktor Tkaczyński (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 55, ISBN 978-83-233-4527-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Popiela T, Legutko J. History of Polish gastrointestinal surgery. „J Physiol Pharmacol”. 54 Suppl 3, s. 193-203, 2004. PMID: 15075473. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]