Rafał Leszczyński (zm. 1501)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana poznańskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Herb Wieniawa

Rafał Leszczyński herbu Wieniawa (zm. 1501) – kasztelan poznański, marszałek nadworny koronny.

Syn Rafała (zm. 1467), kasztelana przemęckiego i Anny. Brat Kaspra, podkomorzego kaliskiego, Jana (zm. 1492), dziekana warmińskiego i kanonika gnieźnieńskiego, Pawła i Jakuba (zm. 1463). Ożenił się z Małgorzatą Śmigielską. Miał syna Rafała (1470-1560), kasztelana przemęckiego i starostę radziejowskiego.

Tytuł hrabiego otrzymał w 1473 (tytuł Świętego Imperium Rzymskiego). W latach (1483-1490) kasztelan spicymirski. Od 1489 marszałek nadworny koronny. W latach (1495-1496) kasztelan gnieźnieński, następnie poznański (1501). Pełnił też urząd starosty radziejowskiego, łęczyckiego (1484) i brzeskiego (1494). W 1487 roku zbierał poradlne w ziemi łęczyckiej[1].

Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496 roku[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom 14, s. 153 - Leszczyńscy h. Wieniawa z Leszna, w ziemi wschowskiej)
  • "Polski Słownik Biograficzny" (tom 17, s. 129)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Brzeczkowski, Podatki zwyczajne w Polsce w XV wieku, w: Acta Universitatis Nicolai. Copernici, Historia XVIII — Nauki Humanistyczne”, z. 128, Toruń 1982, s. 51.
  2. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 359.