Rafael Torres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafael Torres
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1966
Santiago de los Caballeros
Obywatelstwo  Dominikana
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa słomkowa
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 25
Zwycięstwa 16
Przez nokauty 3
Porażki 9

Rafael Torres (ur. 17 kwietnia 1966 r. w Santiago de los Caballeros) – dominikański bokser, były mistrz świata WBO w kategorii słomkowej.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 11 marca 1986 r. Po wygraniu pierwszych 9 pojedynków, otrzymał szansę walki o mistrzostwo świata WBO w kategorii słomkowej. W walce o nowo powstały tytuł WBO, Torres zmierzył się z niepokonanym Kolumbijczykiem Yamilem Caraballo. Dominikańczyk zwyciężył jednogłośnie na punkty, zdobywając tytuł. Do pierwszej obrony przystąpił 31 lipca 1990 r., podejmując Indonezyjczyka Husniego Raya. Torres zwyciężył niejednogłośnie na punkty (114-115, 118-112, 115-114), broniąc tytuł po raz pierwszy.

Dominikańczyk stracił tytuł, nie przystępując do kolejnej obrony. 12 grudnia 1992 r. przegrał pojedynek z byłym mistrzem świata wagi muszej, Jesusem Rojasem. 28 listopada 1993 r. otrzymał kolejną szansę walki o mistrzostwo świata. Jego rywalem o tytuł WBA w kategorii słomkowej był Chana Porpaoin. Torres przegrał przez nokaut w 4. rundzie. Po tej walce stoczył jeszcze 11 pojedynków, z których wygrał zaledwie 4. Ostatnią walkę stoczył 1 listopada 1999 r., przegrywając z Dmitrijem Kiriłłowem.


Poprzednik
Nowy tytuł
Mistrz świata WBO w wadze słomkowej
30 sierpnia 1989 - tytuł odebrany
Następca
Wielka Brytania Paul Weir

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]