Raimonds Vējonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raimonds Vējonis
Flickr - Saeima - 10.Saeimas deputāts Raimonds Vējonis.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1966
Ostrow
Prezydent Łotwy
Okres od 8 lipca 2015
Przynależność polityczna Związek Zielonych i RolnikówŁotewska Partia Zielonych
Poprzednik Andris Bērziņš
Minister obrony Łotwy
Okres od 22 stycznia 2014
do 7 lipca 2015
Przynależność polityczna Związek Zielonych i RolnikówŁotewska Partia Zielonych
Poprzednik Artis Pabriks
Następca Raimonds Bergmanis
Minister środowiska Łotwy[1]
Okres od 7 listopada 2002
do 25 października 2011
Przynależność polityczna Związek Zielonych i RolnikówŁotewska Partia Zielonych
Poprzednik Vladimirs Makarovs
Następca Edmunds Sprūdžs

Raimonds Vējonis (ur. 15 czerwca 1966 w Ostrowie w obwodzie pskowskim) – łotewski polityk, inżynier i biolog, współprzewodniczący Partii Zielonych, minister środowiska (2002–2011) i obrony (2014–2015), poseł na Sejm. Od 8 lipca 2015 prezydent Łotwy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1989 ukończył studia na wydziale biologii Uniwersytetu Łotwy w Rydze. Następnie kształcił się w instytucie inżynierii wodnej i inżynierii środowiska na Uniwersytecie Technologicznym w Tampere i na wydziale inżynierii środowiska Uniwersytetu Technicznego w Tallinnie. W 1995 uzyskał magisterium na wydziale biologii macierzystej uczelni w Rydze.

W latach 1987–1989 pracował w szkole średniej w Madonie jako nauczyciel biologii, następnie był wicedyrektorem regionalnej rady do spraw ochrony środowiska w Madonie (1989–1996), a także dyrektorem tożsamej instytucji dla regionu Rygi (1996–2002). Od 1997 do 2002 reprezentował państwo we władzach spółki „Getliņi Eko”. Brał udział w licznych projektach państwowych i samorządowych poświęconych ochronie środowiska. Zasiadał również w zarządzie portu Skulte (1997–1998, 2000–2002).

W 1990 dołączył do Łotewskiej Partii Zielonych, od 2003 do 2015 pełnił funkcję współprzewodniczącego tej partii[2]. W latach 1990–1993 sprawował mandat radnego rady miejskiej Madony. Od 7 listopada 2002 do 16 stycznia 2003 pełnił funkcję ministra ochrony środowiska i rozwoju regionalnego, od 16 stycznia 2003 był ministrem środowiska w kilku kolejnych gabinetach. W okresie od 22 marca 2010 do 20 maja 2010 wykonywał czasowo obowiązki ministra rozwoju regionalnego i samorządności. 6 stycznia 2011 został ponownie ministrem ochrony środowiska i rozwoju regionalnego[3]. Funkcję tę pełnił do 25 października 2011.

W 2006 i 2010 wybierany do Sejmu z ramienia Związku Zielonych i Rolników, z mandatów rezygnował w związku z pełnieniem funkcji rządowej. W 2011 został posłem na Sejm XI kadencji, stając na czele podkomisji ds. bałtyckich[4]. 22 stycznia 2014 objął stanowisko ministra obrony w pierwszym rządzie Laimdoty Straujumy[5]. Ponownie wybrany w tym samym roku do Sejmu, po czym objął dotychczasową funkcję rządową w drugim rządzie Laimdoty Straujumy[6].

3 czerwca 2015 został wybrany na prezydenta Łotwy[7][8]. Został zaprzysiężony na ten urząd 8 lipca 2015[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1986 zawarł związek małżeński z Ivetą Vējone, z którą ma dwóch synów.

Przypisy

  1. Do 16 stycznia 2003 i od 6 stycznia 2011 jako minister ochrony środowiska i rozwoju regionalnego.
  2. LīdzpriekšsēdētājiLī (łot.). zp.lv. [dostęp 2017-09-11].
  3. Saeima apstiprina Raimondu Vējoni Vides aizsardzības un reģionālās attīstības ministra amatā (łot.). mk.gov.lv, 6 stycznia 2010. [dostęp 2017-09-11].
  4. Baltijas lietu apakškomisiju vadīs Raimonds Vējonis (łot.). diena.lv, 3 listopada 2011. [dostęp 2017-09-11].
  5. Lāsma Grundule: Saeima pauž uzticību Straujumas valdībai (łot.). diena.lv, 22 stycznia 2014. [dostęp 2017-09-11].
  6. Jānis Kincis: Apstiprina jauno valdību Laimdotas Straujumas vadībā (łot.). diena.lv, 5 listopada 2014. [dostęp 2017-09-11].
  7. Par Valsts prezidentu ievēl Raimondu Vējoni (łot.). tvnet.lv, 3 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-04].
  8. Dominik Wilczewski: Raimonds Vējonis nowym prezydentem Łotwy. przegladbaltycki.pl, 3 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-04].
  9. Raimonds Vējonis becomes President of Latvia (ang.). lsm.lv, 8 lipca 2015. [dostęp 2015-07-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]