Rajdowe Mistrzostwa Świata 1985

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1985
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 12
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Timo Salonen
Konstruktorzy Peugeot
Poprzedni sezonNastępny sezon
Timo Salonen jadący Peugeotem 205 Turbo 16 podczas Rajdu San Remo w roku 1985

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1985 były 13 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1985 został fiński kierowca Timo Salonen startujący samochodem Peugeotem 205 Turbo 16, wyprzedził on Szweda Stiga Blomqvista i Niemca Waltera Röhrla. Tytuł konstruktorów wygrał Peugeot przed Audi i Lancią.

Kalendarz[1][edytuj]

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca
1 26 stycznia-2 lutego Monako 53 Rajd Monte Carlo Finlandia Ari Vatanen
2 15–17 lutego Szwecja 35 Rajd Szwecji Finlandia Ari Vatanen
3 6–9 marca Portugalia 19. Rajd Portugalii Finlandia Timo Salonen
4 4–8 kwietnia Kenia 33. Rajd Safari Finlandia Juha Kankkunen
5 2–4 maja Francja 29. Rajd Francji Francja Jean Ragnotti
6 27–30 maja Grecja 32. Rajd Grecji Finlandia Timo Salonen
7 29 czerwca-2 lipca Nowa Zelandia 15. Rajd Nowej Zelandii Finlandia Timo Salonen
8 31 lipca-3 sierpnia Argentyna 5. Rajd Argentyny Finlandia Timo Salonen
9 23-25 sierpnia Finlandia 35. Rajd Finlandii Finlandia Timo Salonen
10 29 września-4 października Włochy 27. Rajd San Remo Niemcy Walter Röhrl
11 30 października-3 listopada Wybrzeże Kości Słoniowej 17. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Finlandia Juha Kankkunen
12 24–28 listopada Wielka Brytania 34. Rajd Wielkiej Brytanii Finlandia Henri Toivonen

Zespoły i kierowcy[edytuj]

Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy
Niemcy Audi Sport Audi Quattro Sport M Szwecja Stig Blomqvist 1–4, 6–9
Niemcy Walter Röhrl 1–3, 5–7, 10, 12
Finlandia Hannu Mikkola 2, 4, 9, 12
Szwecja Per Eklund 2, 9, 12
Wielka Brytania David Llewellin 2
Nowa Zelandia Malcolm Stewart 7
Austria Wilfred Wiedner 8
Francja Michèle Mouton 11
Niemcy Franz Braun 11
Francja Peugeot Talbot Sport Peugeot 205 Turbo 16
205 Turbo 16 E2
M Finlandia Ari Vatanen 1–8
Finlandia Timo Salonen 1–10, 12
Francja Bruno Saby 1, 4–5, 10
Argentyna Carlos Reutemann 8
Szwecja Kalle Grundel 9, 12
Włochy Giovanni del Zoppo 10
Finlandia Mikael Sundström 12
Włochy Martini Racing Lancia 037 Rally evo
Delta S4
P Finlandia Henri Toivonen 1, 9–10, 12
Finlandia Markku Alén 4–5, 9–10, 12
Włochy Attilio Bettega 4–5
Kenia Vic Preston 4
Włochy Jolly Club Lancia 037 Rally evo P Włochy Miki Biasion 1, 3, 5, 10
Włochy Dario Cerrato 10
Francja Citroën Competitions Citroën Visa M Francja Jean-Claude Andruet 1
Francja Philippe Wambergue 1
Francja Maurice Chomat 1
Japonia Mazda Rally Team Europe Mazda RX-7 M Szwecja Ingvar Carlsson 2, 6, 12
Niemcy Achim Warmbold 6
Nowa Zelandia Rod Millen 12
Niemcy Opel Euro Team Opel Manta 400 M Finlandia Rauno Aaltonen 4
Niemcy Erwin Weber 4, 12
Francja Guy Fréquelin 5
Wielka Brytania Russell Brookes 12
Wielka Brytania Jimmy McRae 12
Japonia Toyota Team Europe Toyota Celica TCT P Szwecja Björn Waldegård 4, 7, 9, 11–12
Finlandia Juha Kankkunen 4, 7, 9, 11–12
Kenia Dave Horsey 4
Japonia Team Nissan Europe Nissan 240RS D Kenia Shekhar Mehta 4, 6–8
Kenia Jayant Shah 4, 6, 8
Kenia Mike Kirkland 4, 6, 11
Francja Alain Ambrosino 4, 11
Grecja George Moschous 6
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 6
Nowa Zelandia Reg Cook 7
Nowa Zelandia Jim Donald 7
Finlandia Peter Geitel 9
Wielka Brytania Terry Kaby 12
Francja Renault Elf Philips Renault 5 Maxi Turbo M Francja Jean Ragnotti 5
Francja François Chatriot 5
Francja Didier Auriol 5
Niemcy Rothmans Porsche Rally Team Porsche 911SC RS M Francja Bernard Beguin 5
Irlandia Billy Coleman 5
Katar Saeed Al-Hajri 6
Włochy West Lancia Team Lancia 037 Rally evo P Włochy Andrea Zanussi 6
Włochy Mauro Pregliasco 6
Wielka Brytania Austin Rover MG Metro 6R4 M Wielka Brytania Tony Pond 12
Wielka Brytania Malcolm Wilson 12
Niemcy Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTi P Niemcy Jochi Kleint 3, 5–6, 10
Austria Franz Wittmann 3, 5–6, 10
Japonia Subaru Motor Sport Subaru RX Turbo P Kenia Mike Kirkland 7
Nowa Zelandia Possum Bourne 7
Nowa Zelandia Tony Teesdale 7

Wyniki[edytuj]

Klasyfikacja kierowców[edytuj]

Miejsce Kierowca MCO
Monako
SWE
Szwecja
POR
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
NZL
Nowa Zelandia
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej
GBR
Wielka Brytania
 Pkt. 
1 Finlandia Timo Salonen (3) 3 1 (7) NU 1 1 1 1 2 NU 127
2 Szwecja Stig Blomqvist 4 2 4 NU 2 4 NU 2 75
3 Niemcy Walter Röhrl 2 NU 3 NU NU 3 1 NU 59
4 Finlandia Ari Vatanen 1 1 NU NU NU NU 2 NU 55
5 Finlandia Juha Kankkunen 1 NU NU 1 5 48
6 Finlandia Henri Toivonen 6 4 3 1 48
7 Finlandia Markku Alén NU NU 3 4 2 37
8 Szwecja Björn Waldegård 2 NU 7 2 NU 32
9 Kenia Mike Kirkland 3 7 4 26
10 Szwecja Per Eklund 5 6 4 24
11 Francja Bruno Saby 5 NU 2 NU 23
12 Włochy Miki Biasion 9 2 NU 6 23
13 Francja Jean Ragnotti 1 20
14 Kenia Shekhar Mehta NU 4 NU 4 20
15 Francja Alain Ambrosino 6 3 18
16 Szwecja Ingvar Carlsson 8 3 10 16
17 Austria Wilfried Wiedner 2 15
18 Francja Bernard Béguin 3 12
Argentyna Carlos Reutemann 3 12
Wielka Brytania Tony Pond 3 12
21 Austria Werner Grissmann 5 NU 8 11
22 Finlandia Hannu Mikkola 4 NU NU Ret 10
Finlandia Rauno Aaltonen 4 10
Irlandia Billy Coleman 4 10
25 Niemcy Erwin Weber 5 11 8
26 Francja Yves Loubet 5 8
Katar Saeed Al-Hajri 5 8
Nowa Zelandia Malcolm Stewart 5 8
Argentyna Ernesto Soto 5 8
Szwecja Kalle Grundel 5 Ret 8
Włochy Dario Cerrato 5 8
Irlandia Eugène Salim 5 8
33 Szwecja Mikael Ericsson 7 8 Ret 7
34 Szwecja Gunnar Pettersson 6 NU 6
Portugalia José Miguel 6 6
Francja Bertrand Balas 6 6
Niemcy Achim Warmbold 6 6
Nowa Zelandia Reg Cook 6 6
Argentyna Mario Stillo 6 6
Włochy Alessandro Molino 6 6
Wielka Brytania Jimmy McRae 6 6
42 Francja Dany Snobeck 7 4
Portugalia Carlos Bica 7 4
Francja Jean-Claude Bouquet 7 4
Nowa Zelandia Ian Tulloch 7 4
Kenia Jayant Shah NU 7 4
Włochy Giovanni Del Zoppo 7 4
Wybrzeże Kości Słoniowej Gilles Petit de Granville 7 4
Wielka Brytania Terry Kaby 7 4
50 Austria Franz Wittmann NU NU 9 12 9 4
51 Francja Jean-Claude Andruet 8 3
Portugalia Santinho Mendes 8 3
Japonia Yasuhiro Iwase 8 3
Francja Camille Bartoli 8 3
Grecja Iórgos Moschous 8 3
Nowa Zelandia Possum Bourne 8 3
Brazylia Sady Bordin 8 3
Wybrzeże Kości Słoniowej Doïc Dieval 8 3
Wielka Brytania Russell Brookes 8 3
60 Szwecja Lars-Erik Torph 11 9 2
61 Szwecja Mats Jonsson 9 13 2
62 Portugalia Jorge Ortigão 9 2
Kenia Ashok Patel 9 2
Francja Jean-Jacques Poaletti 9 2
Nowa Zelandia Jim Donald 9 2
Urugwaj Federico West 9 2
Nowa Zelandia Rod Millen 9 2
68 Monako Auguste Turiani 21 11 10 1
69 Francja Maurice Chomat 10 1
Szwecja Kenneth Eriksson 10 1
Portugalia Pedro Faria 10 1
Kenia Carlo Vittuli 10 1
Francja Patrick Bernardini 10 1
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 10 1
Nowa Zelandia Tony Teesdale 10 1
Urugwaj Luis Etchegoyen 10 1
Finlandia Sebastian Lindholm 10 1
Kolor Opis
Złoty Zwycięzca
Srebrny 2 miejsce
Brązowy 3 miejsce
Zielony Punktowane miejsce
Niebieski Ukończył nie punktował
Fioletowy Nie ukończył NU
Czarny Wykluczony X
Biały Nie wystartował NW
Puste Nie brał udziału

Klasyfikacja zespołowa[edytuj]

Miejsce Zespół MCO
Monako
SWE
Szwecja
POR
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
NZL
Nowa Zelandia
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
1 Francja Peugeot 18 18 18 (6) (16) 18 18 18 18 16 142
2 Niemcy Audi 16 16 14 16 14 16 16 18 (12) 126
3 Włochy Lancia 8 16 14 14 18 70
4 Japonia Nissan 4 14 12 8 12 6 56
5 Japonia Toyota 10 18 6 10 44
6 Francja Renault 6 18 14 38
7 Niemcy Volkswagen 10 9 10 29
8 Niemcy Opel 4 12 1 8 25
9 Niemcy Porsche 14 10 24
10 Japonia Mazda 6 14 2 22
11 Stany Zjednoczone Ford 8 6 7 21
12 Japonia Subaru 9 11 20
13 Włochy Alfa Romeo 14 14
Wielka Brytania Austin Motor 14 14
15 Niemcy BMW 9 9
Stany Zjednoczone Chevrolet 9 9
17 Francja Talbot 8 8
18 Francja Citroën 4 4

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Season 1985 (ang.). www.ewrc-results.com. [dostęp 2015-01-21].