Rajdowe Mistrzostwa Świata 1988

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1988
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 13
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Miki Biasion
Konstruktorzy Lancia Delta Integrale
Poprzedni sezonNastępny sezon
Nissan 200SX biorący udział w Rajdzie Safari w roku 1988

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1988 były 16 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1988 został włoski kierowca Miki Biasion startujący samochodem Lancia Delta Integrale, wyprzedził on Markku Aléna i Alexa Fiorio. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Fordem i Audi.

Kalendarz[edytuj]

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca
1 16-21 stycznia Monako 56 Rajd Monte Carlo Francja Bruno Saby
2 4–6 lutego Szwecja 38 Rajd Szwecji Finlandia Markku Alén
3 1-6 marca Portugalia 22. Rajd Portugalii Włochy Miki Biasion
4 31 marca-4 kwietnia Kenia 36. Rajd Safari Włochy Miki Biasion
5 3-6 maja Francja 32. Rajd Francji Francja Didier Auriol
6 29 maja-1 czerwca Grecja 35. Rajd Grecji Włochy Miki Biasion
7 23-26 czerwca Stany Zjednoczone 23. Olympus Rally Włochy Miki Biasion
8 9-12 lipca Nowa Zelandia 18. Rajd Nowej Zelandii Austria Sepp Haider
9 2-6 sierpnia Argentyna 8. Rajd Argentyny Argentyna Jorge Recalde
10 26-28 sierpnia Finlandia 38. Rajd Finlandii Finlandia Markku Alén
11 20-24 września Wybrzeże Kości Słoniowej 20. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Francja Alain Ambrosino
12 10–14 października Włochy 30. Rajd San Remo Włochy Miki Biasion
13 20–24 listopada Wielka Brytania 37. Rajd Wielkiej Brytanii Finlandia Markku Alén

Zespoły i kierowcy[edytuj]

Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy
Włochy Martini Lancia Lancia Delta HF 4WD
Delta Integrale
M Włochy Miki Biasion 1, 3–4, 6–7, 9, 12
Francja Bruno Saby 1, 5
Francja Yves Loubet 1, 5
Szwecja Mikael Ericsson 2–3, 6, 10, 13
Finlandia Markku Alén 2–3, 6, 10, 12–13
Kenia Vic Preston Jr 4
Argentyna Jorge Recalde 9
Japonia Mazda Rally Team Europe Mazda 323 4WD M Finlandia Timo Salonen 1–2, 6, 10, 13
Finlandia Hannu Mikkola 1–3, 6, 10, 13
Szwecja Ingvar Carlsson 1, 3
Belgia Pascal Gaban 2–3, 6, 10–13
Nowa Zelandia Rod Millen 7
Nowa Zelandia Ray Wilson 8
Włochy Jolly Club Lancia Delta 4WD
Delta Integrale
P Włochy Alex Fiorio 1–3, 6–7, 10, 12
Francja Yves Loubet 3, 6, 12
Włochy Dario Cerrato 12
Francja Philips Renault Elf Renault 11 Turbo M Francja Alain Oreille 1
Portugalia Inverno Amaral 3
Portugalia Bento Amaral 3
Wielka Brytania Ford Motor Company Ford Sierra RS Cosworth M
P
Szwecja Stig Blomqvist 2–3, 10, 12–13
Francja Didier Auriol 3, 5, 10, 12
Szwecja Carlos Sainz 3, 5, 10, 12–13
Portugalia Joaquim Santos 3
Kenia John Hellier 4
Wielka Brytania Mark Lovell 13
Wielka Brytania GM Euro Sport Opel
Vauxhall
Kadett GSI 16V
Astra GTE
M Szwecja Mats Jonsson 2, 10, 13
Wielka Brytania Malcolm Wilson 2, 6, 13
Finlandia Hannu Mikkola 4
Austria Sepp Haider 4, 8
Wielka Brytania Derek Bell 13
Wielka Brytania David Metcalfe 13
Wielka Brytania Chris Birkbeck 13
Niemcy Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTI 16V P Niemcy Erwin Weber 3–4
Szwecja Lars-Erik Torph 4
Niemcy Audi Sport Audi 200 Quattro
Coupe Quattro
90 Quattro
M Wielka Brytania David Llewellin 3
Austria Georg Fischer 3, 7, 9
Austria Rudi Stohl 4, 6, 9, 11
Stany Zjednoczone John Buffum 7
Nowa Zelandia Malcolm Stewart 8
Włochy Paola de Martini 12
Niemcy Armin Schwarz 13
Japonia Toyota Team Europe Toyota Supra Turbo
Celica GT-Four ST165
P Finlandia Juha Kankkunen 4–6, 10, 12–13
Szwecja Kenneth Eriksson 4–5, 10, 12–13
Szwecja Björn Waldegård 4, 6, 13
Wielka Brytania Jimmy McRae 13
Japonia Fuji Heavy Industries Subaru RX Turbo D Nowa Zelandia Possum Bourne 4, 8
Kenia Ian Duncan 4
Chile José Celsi 9
Japonia Nissan Motorsports International Nissan 200SX D Szwecja Per Eklund 4
Francja Alain Ambrosino 4, 11
Kenia Mike Kirkland 4
Kenia Jayant Shah 4
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 6
Belgia Flory Roothaert 6
Nowa Zelandia Paddy Davidson 8
Francja Bastos Motul BMW BMW M3 P Francja Bernard Béguin 5
Francja François Chatriot 5
Belgia Marc Duez 5
Finlandia Ari Vatanen 10
Włochy Andrea Zanussi 12
Japonia Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 M Japonia Kenjiro Shinozuka 8, 13
Finlandia Ari Vatanen 13
Austria Lancia Rally Team Austria Lancia Delta Integrale M Austria Franz Wittmann 9

Wyniki[edytuj]

System punktacji[edytuj]

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Punktacja kierowców 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1
Punktacja zespołów 20 17 14 12 10 8 6 4 2 1


Klasyfikacja kierowców[edytuj]

Miejsce Kierowca MCO
Monako
SWE
Szwecja
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
USA
Stany Zjednoczone
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej
GBR
Wielka Brytania
 Pkt. 
1 Włochy Miki Biasion NU 1 1 1 1 2 1 115
2 Finlandia Markku Alén 1 6 4 1 4 1 86
3 Włochy Alex Fiorio 2 2 3 2 7 2 76
4 Szwecja Stig Blomqvist 2 5 5 7 6 41
5 Finlandia Timo Salonen 5 NU 4 2 33
6 Francja Bruno Saby 1 3 32
Francja Didier Auriol NU 1 3 NU 32
8 Szwecja Mikael Ericsson NU NU 2 2 NU 30
9 Argentyna Jorge Recalde 10 NU NU 6 1 13 NU 18 27
10 Francja Yves Loubet NU 3 2 NU NU 27
11 Hiszpania Carlos Sainz NU 5 6 5 7 26
12 Szwecja Kenneth Eriksson 4 6 NU 6 NU 22
13 Austria Rudi Stohl 8 5 4 NU 21
14 Austria Sepp Haider NU 1 20
Francja Alain Ambrosino NU 1 20
16 Belgia Pascal Gaban 11 10 NU 2 16 27 16
17 Szwecja Björn Waldegård 7 NU 3 16
18 Kenia Mike Kirkland 2 15
Nowa Zelandia Ray Wilson 2 15
20 Francja Jean-Pierre Ballet 3 12
Szwecja Lars-Erik Torph 3 NU 12
Szwecja Per Eklund NU 3 21 12
Stany Zjednoczone John Buffum 3 12
Nowa Zelandia Malcolm Stewart 3 12
Austria Franz Wittmann ? 3 12
Francja Patrick Tauziac 3 12
Włochy Dario Cerrato 3 12
28 Francja Alain Oreille 4 10 11
29 Włochy Giovanni Del Zoppo 8 NU NU NU 5 16 NU 11
30 Szwecja Erik Johansson 4 10
Finlandia Hannu Mikkola NU NU 4 NU NU NU NU 10
Francja François Chatriot 4 10
Austria Georg Fischer NU 4 NU 10
Australia David Officer 4 10
Francja Alain Oudit 4 10
Finlandia Pentti Airikkala 4 10
37 Szwecja Håkan Eriksson 5 8
Finlandia Juha Kankkunen 5 NU NU NU NU NU 8
Nowa Zelandia Ross Meekings 5 8
Chile José Antonio Celsi 5 8
Francja Adolphe Choteau 5 8
Niemcy Armin Schwarz 5 8
43 Francja François Chauche 6 NU DNS 6
Szwecja Björn Johansson 6 6
Kenia Ian Duncan 6 6
Grecja Giannis Vardinogiannis 6 6
Nowa Zelandia Marty Roestenburg 6 6
Argentyna Juan María Traverso 6 6
Belgia Didier Monin 6 6
50 Monako Christophe Spiliotis 7 4
Szwecja Bror Danielsson 7 4
Niemcy Erwin Weber 7 NU 4
Francja Bernard Béguin 7 4
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 7 4
Japonia Nobuhiro Tajima 7 4
Nowa Zelandia Joe McAndrew 7 4
Argentyna Marcelo Raies 7 4
Włochy Roberto Ambrosoli 7 4
59 Wielka Brytania Malcolm Wilson 8 NU NU 3
Portugalia Inverno Amaral 8 3
Francja Paul Rouby 8 3
Grecja Konstantinos Apostolou 8 NU 3
Nowa Zelandia Rod Millen 8 3
Japonia Tetsuo Sano 8 3
Chile Claudio Israel 8 3
Szwecja Harry Joki 8 3
Wybrzeże Kości Słoniowej Soumare Mafell 8 3
Austria Raimund Baumschlager 8 3
Szwecja Stig-Olov Walfridsson 12 8 3
70 Szwecja Tomas Jansson 10 9 3
Szwecja Mats Jonsson NU 10 9 3
72 Francja Pierre Bos 9 NU 2
Finlandia Sebastian Lindholm 9 NU NU NU NU 2
Portugalia Carlos Bica 9 2
Nowa Zelandia Peter Bourne 9 NU 2
Francja César Baroni 9 2
Belgia Flory Roothaert 9 2
Nowa Zelandia Alan Carter 9 2
Nowa Zelandia Dave Strong 9 2
Argentyna José Luis Grasso 9 2
Wybrzeże Kości Słoniowej Michel Molinie 9 2
Włochy Paola De Martini 9 2
83 Francja Richard Frau 10 15 1
Kenia Jim Heather-Hayes 10 1
Hongkong Michael Lieu 10 1
Nowa Zelandia Murray Walker 10 1
Chile Fernando Urrutia 10 1
Liberia Smir Assef 10 1
Włochy Paolo Alessandrini NU NU 10 1
Szwecja Kalle Grundel NU 10 1
Kolor Opis
Złoty Zwycięzca
Srebrny 2 miejsce
Brązowy 3 miejsce
Zielony Punktowane miejsce
Niebieski Ukończył nie punktował
Fioletowy Nie ukończył NU
Czarny Wykluczony X
Biały Nie wystartował NW
Puste Nie brał udziału

Klasyfikacja zespołowa[edytuj]

Miejsce Zespół MCO
Monako
MCO
Szwecja
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
1 Włochy Lancia (20) (20) (20) 20 (17) 20 20 20 20 20 20 140
2 Stany Zjednoczone Ford 17 10 20 14 10 8 79
3 Niemcy Audi 7 14 4 10 14 12 (2) (2) 10 71
4 Japonia Mazda 10 12 9 6 12 17 66
5 Japonia Toyota 12 8 4 8 14 46
6 Francja Renault 12 4 8 8 32
7 Niemcy BMW 13 12 25
8 Japonia Nissan 17 6 23
9 Japonia Subaru 8 10 18
10 Francja Peugeot 14 1 15
11 Niemcy Volkswagen 6 4 4 14
12 Niemcy Opel 10 1 2 13
13 Japonia Suzuki 8 1 9
14 Japonia Mitsubishi 7 7
15 Włochy Alfa Romeo 4 4
16 Włochy Fiat 2 2
Miejsce Zespół MCO
Monako
MCO
Szwecja
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych[edytuj]

Miejsce Kierowca MCO
Monako
SWE
Szwecja
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
USA
Stany Zjednoczone
NZL
Nowa Zelandia
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej
GBR
Wielka Brytania
 Pkt. 
1 Belgia Pascal Gaban 10 13 13 7 2 45
2 Argentyna Jorge Recalde 13 10 13 7 43
3 Włochy Giovanni Del Zoppo 10 13 7 30
4 Belgia Grégoire de Mévius 3 13 16
5 San Marino Massimo Ercolani 5 5 5 15
6 Francja François Chauche 13 13
Szwecja Sören Nilsson 13 13
Francja César Baroni 13 13
Nowa Zelandia Dave Strong 13 13
Włochy Andrea Aghini 13 13
11 Francja Richard Frau 7 5 12

Linki zewnętrzne[edytuj]