Rajdowe Mistrzostwa Świata 1991

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1991
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 14
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Juha Kankkunen
Konstruktorzy Lancia
Poprzedni sezonNastępny sezon

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1991 były 19 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 14 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1991 został fiński kierowca Juha Kankkunen startujący samochodem Lancia Delta Integrale 16V, wyprzedził on Hiszpana Carlosa Sainza i Francuza Didiera Auriola. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mitsubishi.

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca
1 24–30 stycznia Monako 59 Rajd Monte Carlo Hiszpania Carlos Sainz
2 16-18 lutego Szwecja 40. Rajd Szwecji Szwecja Kenneth Eriksson
3 5-9 marca Portugalia 25. Rajd Portugalii Hiszpania Carlos Sainz
4 27 marca-1 kwietnia Kenia 39. Rajd Safari Finlandia Juha Kankkunen
5 28 kwietnia–1 maja Francja 35. Rajd Francji Hiszpania Carlos Sainz
6 2-5 czerwca Grecja 38. Rajd Grecji Finlandia Juha Kankkunen
7 26-30 czerwca Nowa Zelandia 21. Rajd Nowej Zelandii Hiszpania Carlos Sainz
8 23-27 lipca Argentyna 11. Rajd Argentyny Hiszpania Carlos Sainz
9 22–25 sierpnia Finlandia 41. Rajd Finlandii Finlandia Juha Kankkunen
10 20–24 września Australia 4. Rajd Australii Finlandia Juha Kankkunen
11 13–17 października Włochy 33. Rajd San Remo Francja Didier Auriol
12 27-31 października Wybrzeże Kości Słoniowej 23. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Japonia Kenjiro Shinozuka
13 10–13 listopada Hiszpania 27. Rajd Hiszpanii Niemcy Armin Schwarz
14 24–27 listopada Wielka Brytania 47. Rajd Wielkiej Brytanii Finlandia Juha Kankkunen

Zespoły i kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy
Włochy Jolly Club Lancia Delta Integrale 16V M Francja Didier Auriol 1–3, 5–11, 14
Włochy Dario Cerrato 11
Włochy Andrea Aghini 11, 13
Urugwaj Gustavo Trelles 13
Japonia Toyota Team Europe Toyota Celica GT-Four ST165 P Hiszpania Carlos Sainz 1, 3–11, 13–14
Niemcy Armin Schwarz 1, 3, 5–6, 9–11, 13
Belgia Marc Duez 1, 3, 5, 14
Szwecja Mats Jonsson 2, 9, 14
Szwecja Leif Asterhag 2
Szwecja Björn Waldegård 4
Szwecja Mikael Ericsson 4, 6, 8, 14
Zjednoczone Emiraty Arabskie Mohammed bin Sulayem 8
Australia Neal Bates 10
Belgia Renaud Verreydt 11
Włochy Martini Lancia Lancia Delta HF Integrale 16V M Włochy Miki Biasion 1, 3–4, 6, 8, 11, 14
Francja Bruno Saby 1, 5, 14
Finlandia Juha Kankkunen 1, 3–4, 6–11, 13–14
Francja Yves Loubet 1, 5
Argentyna Jorge Recalde 4, 8, 10
Japonia Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 M Finlandia Timo Salonen 1–2, 6, 9–10, 14
Szwecja Kenneth Eriksson 1–2, 6, 9–10, 14
Japonia Kenjiro Shinozuka 4, 12
Australia Ross Dunkerton 7, 10
Francja Patrick Tauziac 12
Wielka Brytania Ford Motor Co Ford Sierra RS Cosworth 4x4 P Włochy Alex Fiorio 1, 3, 6, 11
Francja François Delecour 1, 3, 5–6, 11, 13–14
Wielka Brytania Malcolm Wilson 1, 3, 5–6, 11, 14
Wielka Brytania Gwyndaf Evans 2, 14
Francja Bernard Béguin 5
Włochy Gianfranco Cunico 5, 11
Finlandia Ari Vatanen 9
Hiszpania Mía Bardolet 13
Japonia Mazda Rally Team Europe Mazda 323 GT-X M Finlandia Hannu Mikkola 1–3, 6, 9, 14
Hiszpania Jesús Puras 1, 3
Belgia Grégoire de Mévius 1, 3, 6, 8, 11, 14
Szwecja Ingvar Carlsson 2, 7, 10
Nowa Zelandia Rod Millen 7, 10
Finlandia Tommi Mäkinen 9, 14
Finlandia Mikael Sundstöm 9
Japonia Subaru Rally Team Europe Subaru Legacy RS M Finlandia Markku Alén 2–3, 6–7, 9, 14
Francja François Chatriot 2–3, 5
Kenia Ian Duncan 4
Kenia Patrick Njiru 4, 10
Nowa Zelandia Peter Bourne 7, 10
Finlandia Ari Vatanen 14
Wielka Brytania Colin McRae 14
Japonia Nissan Motorsports Europe Nissan Sunny GTi-R D Szwecja Stig Blomqvist 4, 6, 9, 14
Kenia Mike Kirkland 4
Wielka Brytania David Llewellin 4, 6, 9, 14
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 6
Niemcy Audi Sport Audi 90 Quattro M Austria Rudi Stohl 4, 8, 12
Francja Patrice Servant 12
Francja Société Diac Renault Clio 16S M Francja Jean Ragnotti 5
Francja Philippe Bugalski 5
Wielka Brytania Prodrive BMW BMW M3 P Francja Patrick Bernardini 5
Francja Frédéric Dor 5

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

System punktacji[edytuj | edytuj kod]

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Punktacja kierowców 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1
Punktacja zespołów 20 17 14 12 10 8 6 4 2 1

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Kierowca MCO
Monako
SWE
Szwecja
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
NZL
Nowa Zelandia
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej
ESP
Hiszpania
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
1 Finlandia Juha Kankkunen (5) 4 1 1 2 4 1 1 NU 2 1 150
2 Hiszpania Carlos Sainz 1 1 NU 1 2 1 1 4 NU 6 NU 3 143
3 Francja Didier Auriol NU 9 2 2 4 3 3 2 NU 1 12 101
4 Włochy Miki Biasion 2 3 NU 3 2 2 NU 69
5 Szwecja Kenneth Eriksson 1 7 3 2 2 66
6 Niemcy Armin Schwarz 4 NU NU 5 9 3 8 1 55
7 Francja François Delecour 3 NU NU NU 4 3 6 40
8 Finlandia Markku Alén 3 5 NU 4 NU 4 NU 40
9 Argentyna Jorge Recalde 3 NU 5 8 6 29
10 Szwecja Mikael Ericsson 2 6 6 27
11 Japonia Kenjiro Shinozuka 8 1 23
12 Szwecja Mats Jonsson 2 6 21
13 Finlandia Timo Salonen 8 NU NU X 5 4 21
14 Włochy Andrea Aghini 5 5 16
15 Francja Patrick Tauziac 2 15
16 Szwecja Ingvar Carlsson 4 8 NU 13
17 Belgia Marc Duez 11 NU 4 8 13
18 Wielka Brytania Malcolm Wilson 7 NU 5 NU 10 NU 13
19 Włochy Gianfranco Cunico 3 NU 12
20 Włochy Dario Cerrato 3 12
21 Austria Rudi Stohl NU NU 3 12
22 Finlandia Ari Vatanen 7 5 12
23 Nowa Zelandia Rod Millen 6 6 12
24 Szwecja Stig Blomqvist 5 NU 8 NU 11
25 Finlandia Hannu Mikkola NU 7 NU 8 NU 7 11
26 Szwecja Björn Waldegård 4 10
27 Francja Patrice Servant 4 10
28 Hiszpania Mía Bardolet 4 10
29 Finlandia Tommi Mäkinen 13 NU NU 5 NU 8
30 Finlandia Lasse Lampi 5 NU NU 8
31 Nowa Zelandia Neil Allport 5 8
32 Wybrzeże Kości Słoniowej Adolphe Choteau 5 8
33 Francja François Chatriot 19 6 9 8
34 Francja Bruno Saby 6 NU 9 8
35 Francja Yves Loubet 9 6 8
36 Szwecja Bjorn Johansson 6 6
37 Kenia Ian Duncan 6 6
38 Francja Philippe Doue 6 6
39 Belgia Grégoire de Mévius NU 8 9 22 5
40 Hiszpania Jesús Puras NU 7 NU 4
41 Kenia Mike Kirkland 7 4
42 Francja Patrick Bernardini 7 4
43 Nowa Zelandia Brian Stokes 7 4
44 Zjednoczone Emiraty Arabskie Mohammed bin Sulayem 7 4
45 Australia Ross Dunkerton NU 7 4
46 Włochy Piero Liatti 7 4
47 Belgia Damien Chaballe 7 4
48 Hiszpania Luis Monzon 7 4
49 Szwecja Per Eklund 8 NU 3
50 Francja Philippe Bugalski 8 3
51 Urugwaj Gustavo Trelles 8 NU NU 3
52 Belgia Nicolas Min 8 3
53 Hiszpania Fernando Capdevila 13 NU NU 26 8 NU 3
54 Wielka Brytania David Llewellin NU 9 10 3
55 Włochy Alex Fiorio 10 NU NU 9 3
56 Austria Ernst Harrach 9 2
57 Kenia Guy Jack 9 2
58 Nowa Zelandia Ross Meekings 9 2
59 Australia Neal Bates 9 2
60 Szwajcaria Jean-Claude Dupuis 9 2
61 Hiszpania Joaquim Casasayas 9 2
62 Finlandia Minna Sillankorva 18 NU 10 22 1
63 Szwecja Leif Asterhag 10 1
64 Portugalia Carlos Bica 10 1
65 Kenia Steve Anthony 10 1
66 Francja Jean-Pierre Manzagol 10 1
67 Grecja Giannis Vardinogiannis 10 1
68 Nowa Zelandia Brian Watkin 10 1
69 Australia Ed Ordynski NU 25 10 1
70 Hiszpania Jose-Maria Ponce 10 1
71 Wielka Brytania Louise Aitken-Walker 10 1
Kolor Opis
Złoty Zwycięzca
Srebrny 2 miejsce
Brązowy 3 miejsce
Zielony Punktowane miejsce
Niebieski Ukończył nie punktował
Fioletowy Nie ukończył NU
Czarny Wykluczony X
Biały Nie wystartował NW
Puste Nie brał udziału

Klasyfikacja zespołowa[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zespół MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
1 Włochy Lancia (2) (2) 1 (2) 1 2 1 1 1 1 137
2 Japonia Toyota 1 1 2 1 2 1 (4) 3 (6) (3) 128
3 Japonia Mitsubishi 8 8 7 3 2 2 62
4 Wielka Brytania Ford 3 3 7 4 6 54
5 Japonia Mazda 7 8 9 5 6 7 44
6 Japonia Subaru 5 6 9 4 5 42
7 Japonia Nissan 5 9 8 16
8 Niemcy BMW 7 6
9 Francja Renault 8 4
10 Japonia Daihatsu 9 2
Miejsce Zespół MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
FIN
Finlandia
AUS
Australia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]