Rajdowe Mistrzostwa Świata 1994

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1994
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 10
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Didier Auriol
Konstruktorzy Toyota
Poprzedni sezonNastępny sezon

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1994 były 22 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 10 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1994 został francuski kierowca Didier Auriol startujący samochodem Toyota Celica Turbo 4WD, wyprzedził on Carlosa Sainza i Juhe Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Toyota przed Subaru i Fordem.

Kalendarz[edytuj]

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca
1 22–27 stycznia Monako 62. Rajd Monte Carlo Francja François Delecour
2 1-4 marca Portugalia 28. Rajd Portugalii Finlandia Juha Kankkunen
3 31 marca-3 kwietnia Kenia 42. Rajd Safari Kenia Ian Duncan
4 5–7 maja Francja 38. Rajd Francji Francja Didier Auriol
5 29–31 maja Grecja 41. Rajd Grecji Hiszpania Carlos Sainz
6 30 czerwca–2 lipca Argentyna 14. Rajd Argentyny Francja Didier Auriol
7 29–31 lipca Nowa Zelandia 24. Rajd Nowej Zelandii Wielka Brytania Colin McRae
8 26–28 sierpnia Finlandia 44. Rajd Finlandii Finlandia Tommi Mäkinen
9 9–12 października Włochy 36. Rajd San Remo Francja Didier Auriol
10 20–23 listopada Wielka Brytania 50. Rajd Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Colin McRae

Zespoły i kierowcy[edytuj]

Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy
Japonia Toyota Castrol Team Toyota Celica Turbo 4WD
Celica GT-Four ST205
M Finlandia Juha Kankkunen wszystkie
Francja Didier Auriol wszystkie
Włochy Andrea Aghini 2, 4, 9
Kenia Ian Duncan 3
Japonia Yoshio Fujimoto 3, 5, 7, 10
Finlandia Marcus Grönholm 8
Szwecja Tomas Jansson 8
Włochy Gilberto Pianezzola 9
Włochy Piero Longhi 9
Japonia 555 Subaru World Rally Team Subaru Impreza 555 P Hiszpania Carlos Sainz 1–2, 4–10
Wielka Brytania Colin McRae 1–2, 4–10
Australia Peter Bourne 7
Wielka Brytania Richard Burns 7, 10
Wielka Brytania Ford Motor Co Ford Escort RS Cosworth M Włochy Miki Biasion 1–2, 4–7, 9–10
Francja François Delecour 1–2, 8–10
Belgia Bruno Thiry 1–2, 4, 6, 8–10
Włochy Alex Fiorio 2
Włochy Gianfranco Cunico 4
Wielka Brytania Malcolm Wilson 5, 10
Finlandia Ari Vatanen 5–8, 10
Austria Raimund Baumschlager 5, 8
Finlandia Tommi Mäkinen 8
Szwecja Stig Blomqvist 10
Japonia Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Lancer Evo I
Lancer Evo II
M Niemcy Armin Schwarz 1, 5, 7, 9
Szwecja Kenneth Eriksson 1, 5, 7
Japonia Kenjiro Shinozuka 3
Finlandia Tommi Mäkinen 9
Francja Société Diac Renault Clio Williams M Francja Jean Ragnotti 1, 4
Francja Alain Oreille 1, 4
Francja Serge Jordan 1, 4
Francja Philippe Bugalski 4
Francja Claude Balesi 4
Czechy Škoda Motorsport Škoda Favorit 136L M Czechy Pavel Sibera 1–2, 5, 8–10
Czechy Vladimír Berger 1
Czechy Emil Triner 2, 5, 8–10
Japonia Subaru Rally Team Japan Subaru Impreza WRX P Kenia Patrick Njiru 3
Wielka Brytania Richard Burns 3
Włochy Jolly Club Ford Escort RS Cosworth P Włochy Gianfranco Cunico 9
Wielka Brytania Malcolm Wilson 9

Wyniki[edytuj]

Klasyfikacja kierowców[edytuj]

W klasyfikacji kierowców punkty przyznawane były dla dziesięciu najlepszych kierowców.

Miejsce  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10 
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1
Miejsce Kierowca MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
NZL
Nowa Zelandia
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
1 Francja Didier Auriol NU 2 3 1 NU 1 5 2 1 6 116
2 Hiszpania Carlos Sainz 3 4 2 1 2 NU 3 2 NU 99
3 Finlandia Juha Kankkunen 2 1 NU 4 3 NU 2 9 7 2 93
4 Wielka Brytania Colin McRae 10 NU NU X NU 1 5 1 49
5 Belgia Bruno Thiry 6 NU 6 4 NU 4 3 44
6 Włochy Miki Biasion 4 3 5 NU NU NU 3 NU 42
7 Niemcy Armin Schwarz 7 2 3 NU 31
8 Francja François Delecour 1 NU 4 NU X 30
9 Finlandia Ari Vatanen 5 3 NU NU 5 28
10 Finlandia Tommi Mäkinen NU 1 NU 9 22
11 Kenia Ian Duncan 1 20
12 Szwecja Kenneth Eriksson 5 NU 4 18
13 Japonia Kenjiro Shinozuka 2 15
14 Włochy Andrea Aghini NU 3 NU 12
15 Kenia Patrick Njiru 4 10
16 Włochy Alex Fiorio ReNUt 4 10
17 Szwecja Stig Blomqvist 4 10
18 Austria Rudi Stohl 6 7 10
19 Portugalia Fernando Peres 5 8
20 Wielka Brytania Richard Burns 5 NU NU 8
21 Argentyna Jorge Recalde NU 17 5 NU NU 16 8
22 Finlandia Marcus Grönholm 5 8
23 Wielka Brytania Malcolm Wilson 6 9 NU 8
24 Japonia Yoshio Fujimoto WD 7 7 NU 8
25 Portugalia José Carlos Macedo 6 6
26 Argentyna Jorge Bescham 6 6
27 Nowa Zelandia Joe McAndrew 6 6
28 Finlandia Lasse Lampi 6 6
29 Włochy Gianfranco Cunico NU 6 6
30 Hiszpania Jesús Puras 9 8 12 NU NU 17 15 5
31 Austria Raphael Sperrer 7 4
32 Uganda Karim Hirji 7 4
33 Francja Patrick Bernardini 7 4
34 Szwecja Thomas Rådström 7 4
35 Wielka Brytania Gwyndaf Evans 7 4
36 Niemcy Isolde Holderied 15 11 16 8 29 15 16 3
37 Francja Jean Ragnotti 13 8 3
38 Francja Pierre-Manuel Jenot 8 3
39 Kenia Sammy Aslam 8 3
40 Grecja Aris Vovos 8 3
41 Nowa Zelandia Brian Stokes 8 3
42 Finlandia Jarmo Kytölehto 8 3
43 Włochy Piero Longhi 8 3
44 Południowa Afryka Jan Habig 8 3
45 Czechy Emil Triner 12 9 19 18 22 2
46 Portugalia Rui Madeira 9 2
47 Kenia Rob Hellier 9 2
48 Francja Serge Jordan NU 9 2
49 Argentyna Gabriel Raies 9 2
50 Australia Ed Ordynski 9 2
51 Czechy Pavel Sibera 20 10 10 18 NU 19 2
52 Belgia Grégoire De Mévius NU NU 14 NU 10 1
53 Kenia Azar Anwar 10 1
54 Francja Marco Massarotto 10 1
55 Argentyna Gustavo Ramonda 10 1
56 Japonia Kiyoshi Inoue 10 1
57 Finlandia Olli Harkki 10 1
58 Portugalia Jorge Bica NU 10 1
Miejsce Kierowca MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
NZL
Nowa Zelandia
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
 Pkt 
Kolor Opis
Złoty Zwycięzca
Srebrny 2 miejsce
Brązowy 3 miejsce
Zielony Punktowane miejsce
Niebieski Ukończył nie punktował
Fioletowy Nie ukończył NU
Czarny Wykluczony X
Biały Nie wystartował NW
Puste Nie brał udziału

Klasyfikacja zespołowa[edytuj]

Punkty przyznawane były dziesięciu najlepszym kierowcą, lecz jeżeli w pierwszej dziesiątce przyjechało dwóch lub więcej zawodników tego samego zespołu, punkty otrzymywał tylko ten najwyżej sklasyfikowany.

Miejsce  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10 
Punkty 12 10 8 7 6 5 4 3 2 1
Miejsce Zespół MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
NZL
Nowa Zelandia
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
Punkty
1 Japonia Toyota 2 1 1 1 (3) 1 2 2 1 (2) 151
2 Japonia Subaru 3 (4) (4) 2 1 2 1 3 2 1 140
3 Wielka Brytania Ford 1 3 5 5 3 (NU) 1 3 3 116
Miejsce Zespół MCO
Monako
PRT
Portugalia
KEN
Kenia
FRA
Francja
GRE
Grecja
ARG
Argentyna
NZL
Nowa Zelandia
FIN
Finlandia
ITA
Włochy
GBR
Wielka Brytania
Punkty

Linki zewnętrzne[edytuj]