Rajna Kabaiwanska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rajna Kabaiwanska
Райна Кабаиванска
Ilustracja
Rajna Kabaiwanska i prezydent Włoch
Giorgio Napolitano (2009)
Imię i nazwisko Rajna Kabaiwanska
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1934
Burgas
Instrumenty fortepian
Typ głosu sopran
Gatunki opera
Zawód śpiewaczka
Wydawnictwo Decca, Deutsche Grammophon
Odznaczenia
Order Stara Płanina (Bułgaria) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001)
Strona internetowa

Rajna Kabaiwanska, bułg. Райна Кабаиванска (ur. 15 grudnia 1934 w Burgasie) – bułgarska śpiewaczka operowa naturalizowana we Włoszech. Jedna z bardziej znanych sopranistek drugiej połowy XX wieku.

Kariera[edytuj]

Urodzona jako Rajna Jakimowa w Burgas, ukończyła Bułgarską Państwową Akademię Muzyczną w Sofii, uzyskując dyplom w klasie śpiewu oraz fortepianu. Już w czasie studiów śpiewała w amatorskich zespołach artystycznych, wykonując popularne arie operowe, śpiewała również w chórze Opery Sofijskiej[1].

Po uzyskaniu dyplomu otrzymała sześciomiesięczne stypendium na dalszą naukę śpiewu. Mimo trudności finansowych uczyła się w Mediolanie u Zity Fumagalli Rivy, byłej gwiazdy włoskiej sceny, znanej z interpretowania oper werystycznych. Zadebiutowała na profesjonalnej scenie rolą Giorgetty w Płaszczu na scenie w Vercelli. Po dwóch latach występów na mniejszych scenach włoskich (jako Nedda w Pajacach oraz Mimi w Cyganerii) ponownie uczyła się w szkole młodych śpiewaków przy La Scali. W 1961 pierwszy raz wystąpiła w tym teatrze[2]. Śpiewała następnie w Covent Garden, Metropolitan Opera, Teatrze Bolszoj i Teatro Colón w Buenos Aires[3]. Równocześnie nadal ćwiczyła głos razem z Rosą Ponselle.

W swoim repertuarze miała wszystkie najważniejsze role sopranowe w operach Verdiego, począwszy od słynnych kreacji Leonory w Trubadurze i Desdemony w Otellu, poprzez Violettę w Traviacie i Elenę w Nieszporach sycylijskich po komiczną rolę Alice w Falstaffie. Grała również w czołowych operach werystycznych – grała Toskę (jedna z jej najsławniejszych ról) i Cio-cio-san w Madame Butterfly. Wcielała się też w rolę Lizy w Damie pikowej i Małgorzaty w Fauście. Odnotowała też liczne role w operach rzadziej goszczących na światowych scenach oraz w operetce.

Oficjalnie nie zakończyła kariery, jednak występuje jedynie sporadycznie, koncentrując się na pracy edukacyjnej w Akademii Muzycznej w Sienie oraz gościnnie wykładając na innych akademiach śpiewu. 8 września 2007 w Modenie śpiewała na pogrzebie Luciano Pavarottiego. W styczniu – lutym 2008 zaśpiewała na festiwalu w Tuluzie w Damie Pikowej, tym razem rolę Hrabiny.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Grand Prix za całokształt osiągnięć[4]

Ponadto artystka pięciokrotnie wygrywała plebiscyt na najpopularniejszego człowieka roku we Włoszech oraz dwukrotnie na artystę roku.

Przypisy