Rallus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rallus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – wodnik afrykański (R. caerulescens)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd żurawiowe
Nadrodzina Ralloidea
Rodzina chruściele
Rodzaj Rallus
Typ nomenklatoryczny

Rallus aquaticus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Rallusrodzaj ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce, Eurazji i Afryce[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 20–48 cm; masa ciała samców 64–490 g, samic 67–400 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Rallus (Ralus): BOU (1915) twierdzi, że nazwa ta jest „zlatynizowaną formą francuskiego Rale, naszego Rail, holenderskiego Ral”, zaś Macleod w 1954[7] roku zauważa, że nazwa ta jest „zlatynizowaną formą niemieckiego ralle, wodnik (ptak)”[8].
  • Biensis: łac. bi- „podwójnie”, od bis „podwójny”; ensis „miecz”; aluzja do cienkiego dzioba wodnika madagaskarskiego, który jest dwa razy dłuższy niż jego głowa[9]. Gatunek typowy: Biensis typus Pucheran, 1845 = Rallus madagascariensis J. Verreaux, 1833.
  • Epirallus: gr. επι epi „blisko, poza”; rodzaj Rallus Linnaeus, 1758[10]. Gatunek typowy: †Epiralus notatus Miller, 1942.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

oraz gatunki wymarłe:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Rallus Linnaeus, 1758.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rallus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 153. (łac.)
  3. L.J.P. Vieillot: La galerie des oiseaux. Paris: Constant-Chantpie, 1825, s. 168. (fr.)
  4. J. Pucheran. Notes sur quelques espèces Madécasses de l’ordre des Écuassiers. „Revue Zoologique”. 8, s. 278, 1845 (fr.). 
  5. L.H. Miller. Two new bird genera from the Pleistocene of Mexico. „University of California publications. Zoology”. 47 (3), s. 43, 1942 (ang.). 
  6. a b P.B. Taylor: Family Rallidae (Rails, Gallinules and Coots). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 167–170. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  7. R.D. Macleod: Key to the Names of British Birds. London: Pitman, 1954, s. 43. (ang.)
  8. Jobling 2020 ↓, s. Rallus.
  9. Jobling 2020 ↓, s. Biensis.
  10. Jobling 2020 ↓, s. Epirallus.
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Rafinesque, 1815 - chruściele - Rails and Coots (wersja: 2020-03-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-17].
  12. a b c J. Maley & R.T. Brumfield. Mitochondrial and next-generation sequence data used to infer phylogenetic relationships and species limits in the Clapper/King Rail complex. „Condor”. 115 (2), s. 316-329, 2013. DOI: 10.1525/cond.2013.110138 (ang.). 
  13. P,C. Rasmussen & J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 84-87334-67-9. (ang.)
  14. E.S. Tavares, G.H.J. de Kroon & A.J. Baker. Phylogenetic and coalescent analysis of three loci suggest that the Water Rail is divisible into two species, Rallus aquaticus and R. indicus. „BMC Evolutianory Biology”. 10, s. 226, 2010. DOI: 10.1186/1471-2148-10-226. PMID: 20653954 (ang.). 
  15. Nikita Zelenkow. Revision of non-passeriform birds from Polgárdi (Hungary, Upper Miocene): 3. Neoaves. „Paleontological Journal”. 51 (2), s. 203–213, 2017. DOI: 10.1134/S0031030117020162 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]