Ramadan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daty rozpoczęcia oraz zakończenia ramadanu[1]
Hidżry Od Do
1410 26 marca 1990 26 kwietnia 1990
1411 17 marca 1991 15 kwietnia 1991
1412 5 marca 1992 4 kwietnia 1992
1413 23 lutego 1993 24 marca 1993
1414 12 lutego 1994 13 marca 1994
1415 1 lutego 1995 2 marca 1995
1416 22 stycznia 1996 19 lutego 1996
1417 10 stycznia 1997 8 lutego 1997
1418 31 grudnia 1997 29 stycznia 1998
1419 19 grudnia 1998 18 stycznia 1999
1420 8 grudnia 1999 7 stycznia 2000
1421 27 listopada 2000 26 grudnia 2000
1422 16 listopada 2001 15 grudnia 2001
1423 6 listopada 2002 5 grudnia 2002
1424 27 października 2003 24 listopada 2003
1425 15 października 2004 13 listopada 2004
1426 4 października 2005 2 listopada 2005
1427 24 września 2006 24 października 2006
1428 13 września 2007 12 października 2007
1429 1 września 2008 30 września 2008
1430 22 sierpnia 2009 20 września 2009
1431 11 sierpnia 2010 9 września 2010
1432 1 sierpnia 2011 30 sierpnia 2011
1433 20 lipca 2012 18 sierpnia 2012
1434 9 lipca 2013 7 sierpnia 2013
1435 28 czerwca 2014 27 lipca 2014
1436 18 czerwca 2015 16 lipca 2015
1437 7 czerwca 2016 5 lipca 2016

Ramadan (arab. رمضان, ramaḍān; per., paszto, czecz. ramzan; tur. ramazan) – dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego. Dla muzułmanów jest święty, gdyż w tym miesiącu rozpoczęło się objawianie Koranuarchanioł Gabriel (arab. Dżibril) ukazał się Mahometowi, przekazując kilka wersów przyszłej świętej księgi islamu.

Podczas trwania ramadanu od świtu do zmierzchu (około 15 minut po zachodzie słońca) muzułmaninowi powyżej 10 roku życia nie wolno spożywać żadnych pokarmów, pić żadnych napojów, palić tytoniu, używać kosmetyków, uprawiać seksu (→ saum). W tym czasie nie wolno kłamać Allahowi, Prorokowi i jego zastępcom. Zabronione jest także zwilżanie gardła rozpyloną cieczą, zanurzanie całej głowy w wodzie, robienie lewatywy czy wywoływanie wymiotów. Można jedynie, gdy jest wysoka temperatura, przepłukać gardło wodą. Dużo czasu należy poświęcać modłom. Ostatni posiłek przed kolejnym dniem postu muzułmanie jedzą przed świtem. Od momentu, kiedy usłyszą wołanie do porannej modlitwy fadżr, powstrzymują się od dalszego jedzenia i picia. W ramadanie muzułmanie zwykle spożywają dwa posiłki – iftar po zachodzie słońca oraz suhur przed świtem.

Post to inaczej ochrona przed karą Allaha. 30-dniowy post obowiązujący wyznawców islamu ma na celu pomóc wiernym w odróżnieniu fałszu od prawdy. Podczas jego trwania należy pokutować, a w zamian doświadcza się odpuszczenia grzechów. Post (saum) ma na celu przerwanie rutyny związanej z zaspokajaniem codziennych potrzeb. Chodzi w nim o to, aby ćwiczyć ciało i ducha, wzmacniać wewnętrzną dyscyplinę i siły moralne. Ci, którzy poszczą, wchodzą do raju z bramy "ar-Rajan" (gdzie raj ma 8 bram, piekło 7, a odległość między bramami wynosi 70 lat). Kobiety ciężarne, karmiące matki, osoby nieuleczalnie chore oraz chore psychicznie, a także podróżujący dłużej niż trzy dni nie muszą przestrzegać ramadanu. W zamian mogą wybrać sobie 30 dowolnych dni w ciągu roku na post, a w czasie ramadanu nakarmić przynajmniej jedną osobę, której nie stać na przyzwoity posiłek[2].

Jednym z najważniejszych zasad postu jest obowiązek jałmużny. Jeśli nie zostanie on spełniony przez wiernego, post zostaje "zawieszony", czyli nie może być przyjęty. Jałmużna może być symboliczna, np. wystarczy przekazać drobną kwotę na cel społeczny, pomóc osobom starszym, samotnym matkom lub uchodźcom.

Jeśli wierny podczas ramadanu dopuścił się umyślnego stosunku płciowego, musi on nadrobić ten dzień, jak również pokutować. Polega to na uwolnieniu niewolnika, a w przypadku braku takiej możliwości na pokucie przez kolejne dwa miesiące. Jeśli ponownie nie ma takiej możliwości, należy nakarmić 60 biednych ludzi. Jeżeli wierny nie ma możliwości zrealizowania ani jednej z trzech wymienionych pokut, nie ponosi on odpowiedzialności, gdyż nie jest w stanie jej ponieść, zgodnie z zasadą nie ma odpowiedzialności bez możliwości – według nauk islamu Allah nie wymaga od człowieka niczego więcej nad jego możliwości. Pokuta nie obowiązuje kobiet.

Jeśli post złamie kobieta brzemienna albo karmiąca piersią, obawiająca się o stan zdrowia swój lub dziecka, za każdy odpuszczony dzień musi nakarmić jedną biedną osobę. Ta sama zasada dotyczy mężczyzn i kobiet w podeszłym wieku.

Przestrzegania postu nie można praktycznie skontrolować – według wierzeń stanowi on lekcję najszczerszego bezinteresownego poświęcenia dla zyskania łaski Allaha, który jako jedyny wie, czy wierny zachowuje post, czy też nie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy