Randy Jones (baseballista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Randy Jones
Randy Jones
miotacz
Pełne imię i nazwisko Randall Leo Jones
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1950
Fullerton, Kalifornia
Odbijał prawą
Rzucał lewą
Debiut 16 czerwca 1973
Ostatni występ 7 września 1982
Statystyki
Win–loss record 100–123
ERA 3,42
Strikeouty 732
Kariera klubowa
Lata Kluby
1973–1980 San Diego Padres
1981–1982 New York Mets

Randall Leo Jones (ur. 12 stycznia 1950) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza.

W czerwcu 1972 został wybrany w piątej rundzie draftu przez San Diego Padres, w którym zadebiutował 16 czerwca 1973 w meczu przeciwko New York Mets. W 1975 uzyskał najlepszy wskaźnik ERA w National League (2,24) i po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, zaś rok później zanotował najwięcej zwycięstw w MLB (22) i został wyróżniony spośród miotaczy otrzymując Cy Young Award. W grudniu 1980 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Mets, w którym występował przez dwa sezony[1].

W 1997 numer 35, z którym występował w San Diego Padres, został zastrzeżony[2], zaś dwa lata później został uhonorowany członkostwem w San Diego Padres Hall of Fame[3].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1975, 1976 [1]
NL Cy Young Award 1976 [1]
#35 zastrzeżony przez Padres 1997 [2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Randy Jones Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 6 lutego 2016].
  2. a b 2016 will be historic for Petco Park (ang.). mlb.com. [dostęp 6 lutego 2016].
  3. Padres Hall of Fame (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 6 lutego 2016].