Ranier I z Montferratu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ranier I z Montferratu (wł. Ranieri, ur. ok. 1084, zm. w maju 1135) – margrabia Montferratu od ok. 1100 do 1135 roku.

Był synem Wilhelma IV z Montferratu i jego żony z drugiego małżeństwa z Otty di Aglié. Był zwolennikiem cesarza Henryka V. Dzięki nim Aleramici z Montferratu zaczęli odgrywać znaczącą rolę w polityce włoskiej. Jego żoną od 1105 roku była Gizela, córka Wilhelma I, hrabiego Burgundii. Mieli trzy lub cztery córki oraz syna Wilhelma V.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]