Ranunculus parnassifolius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ranunculus parnassifolius
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj jaskier
Nazwa systematyczna
Ranunculus parnassifolius L.
Sp. Pl. 549 1753[2]

Ranunculus parnassifolius L. – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Pirenejach i Alpach[3].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

We Francji gatunek został zaobserwowany w departamentach Pireneje Atlantyckie oraz Pireneje Wschodnie. Prawdopodobnie rośnie również w departamentach Alpy Górnej Prowansji, Alpy Wysokie, Alpy Nadmorskie, Ariège, Górna Garonna, Isère, Pireneje Wysokie, Sabaudia oraz Górna Sabaudia[4]. W Szwajcarii występuje w Alpach Berneńskich, Urneńskich, Glarneńskich oraz Retyckich[5]. We Włoszech rośnie w Piemoncie, Lombardii, Trydencie-Górnej Adydze, Wenecji Euganejskiej oraz Fruli-Wenecji Julijskiej[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiat
Pokrój
Niska bylina o nagich lub owłosionych pędach[3]. Dorasta do 5–15 cm wysokości. Łodygi są wygięte, wznoszące się[7].
Liście
Mają jasnozieloną barwę. Mają owalnie sercowaty kształt. Młode liście są owłosione na brzegach i górnej powierzchni. Widoczne jest użyłkowanie liści. Brzegi są całobrzegie[3][7].
Kwiaty
Są pojedyncze lub zebrane po 2–5 w kwiatostanach. Mają żółtą barwę, często z odcieniem różowym lub czerwonym. Dorastają do 20–25 mm średnicy. Działki kielicha są owłosione[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie na skałach i morenach wapiennych, w miejscach, gdzie zalega śnieg. Występuje na wysokości od 1900 do 2900 m n.p.m. Kwitnie od lipca do sierpnia[3]. Preferuje stanowiska w pełnym nasłonecznieniu lun półcieniu[8]. Świeże części rośliny są trujące – zawierają protoanemoninę[9].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

We Francji gatunek ten został wpisany do krajowej Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych. Został zaliczony do kategorii gatunków narażonych na wyginięcie (Vulnerable). Ponadto jest chroniony na poziomie regionalnym w Prowansji-Alpach-Lazurowym Wybrzeżu[10].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W obrębie tego gatunku wyhodowano kultywar 'Nuria' – kwiaty dorastają do 3 cm średnicy, mają białą barwę z widocznymi różowo-fioletowymi żyłkami, które z daleka wyglądają jak kwiaty jabłoni[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-30].
  2. Ranunculus parnassifolius L. (ang.). The Plant List. [dostęp 21 lipca 2015].
  3. a b c d e Ranunculus parnassifolius (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 21 lipca 2015].
  4. Ranunculus parnassifolius L., 1753 (fr.). Inventaire National du Patrimoine Naturel. [dostęp 21 lipca 2015].
  5. Ranunculus parnassiifolius L. – Carte (fr.). Info Flora. [dostęp 21 lipca 2015].
  6. Ranunculus parnassifolius L. subsp. heterocarpus Küpfer (wł.). Altervista. [dostęp 21 lipca 2015].
  7. a b Ranunculus parnassiifolius L. (fr.). Info Flora. [dostęp 21 lipca 2015].
  8. Ranunculus parnassifolius (ang.). Edrom Nurseries. [dostęp 21 lipca 2015].
  9. Renoncule à feuilles de Parnassie (fr.). PharmaNatur. [dostęp 21 lipca 2015].
  10. Renoncule à feuilles de Parnassie (fr.). Flore Alpes. [dostęp 21 lipca 2015].
  11. Ranunculus pamassifolius (ang.). Alpine Garden Society. [dostęp 21 lipca 2015].