Raoul Salan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Raoul Salan
Raoul Albin Louis Salan
Soleil
Ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1899
Roquecourbe
Data i miejsce śmierci 3 lipca 1984
Paryż
Przebieg służby
Lata służby 1917–1960 (wojsko regularne) i 1961–62 (konspiracja)
Siły zbrojne Flag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Francuskie Siły Zbrojne (III Republika Francuska)
Informal emblem of the French State (1940–1944).svg Armia Rozejmowa
Flag of Free France (1940-1944).svg Francuska Armia Wyzwolenia
Flag of France.svg Francuskie Siły Zbrojne (IV i V Republika)
Oas logo public.svg Organizacja Tajnej Armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
I wojna indochińska
wojna w Algierii

Raoul Albin Louis Salan (ur. 10 czerwca 1899 w Roquecourbe, Tarn, zm. 3 lipca 1984 w Paryżu) – francuski generał, przeciwnik przyznania Algierii niepodległości. Współtwórca i główny dowódca organizacji terrorystycznej OAS.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn lekarza, ukończył wojskową uczelnię w Saint-Cyr. Walczył na I wojnie światowej, został odznaczony Croix de Guerre. W okresie międzywojennym pracował w Ministerstwie ds. Kolonii. W czasie II wojny światowej poparł kolaboracyjny rząd marszałka Pètaina. W 1945 skierowano go do Indochin, gdzie w 1952 roku objął dowodzenie siłami francuskimi. Stanął na czele stowarzyszenia „Kombatantów Wojny Indochińskiej”, stawiającego sobie za cel niedopuszczenie do wycofania wojsk Francji z Indochin. Po kryzysie sueskim w 1956 został naczelnym dowódcą sił francuskich w Algierii. W 1958 przewodził spiskowi wojskowemu mającemu na celu obalenie rządów IV Republiki i przekazanie władzy w ręce gen. de Gaulle’a. Gdy ten, będąc już prezydentem, zgodził się na niepodległość Algierii, Salan uznał, że de Gaulle zdradził Francję. Wtedy to właśnie razem z gen. Maurice Challe’em, Edmondem Jouhaudem oraz Andrè Zellerem założył OAS i został jej przywódcą. Był odpowiedzialny za wiele zamachów, m. in. na prezydenta de Gaulle'a. Został aresztowany 20 kwietnia 1962 roku i skazany na dożywotnie więzienie. W 1968 na mocy amnestii został zwolniony, razem z pozostałymi współzałożycielami OAS, a w 1982 prezydent François Mitterrand przywrócił mu wszystkie odznaczenia, stopień wojskowy i emeryturę. Dwa lata później zmarł.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

i inne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Sensacje XX wieku po II wojnie światowej", Bogusław Wołoszański, str. 324.