Ratownik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ratownik WOPR na plaży w Dziwnówku, 2006

Ratownik – osoba uprawniona do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy i spełniająca wymagania z art. 13 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dn. 8 września 2006 r.[1]

Nie należy mylić ratownika z ratownikiem medycznym, który to jest uprawniony do wykonywania Medycznych Czynności Ratunkowych (MCR), a ponadto ukończył on 2-letnią szkołę policealną lub 3-letnią szkołę wyższą na kierunku Ratownik Medyczny.

Tytuł ratownika uzyskuje się po ukończeniu 66-godzinnego kursu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. Daje on najwyższe uprawnienia dla osób nie mających wykształcenia medycznego.

Ze względu na obszar działania oraz przynależność do organizacji ratowniczych wyróżnia się:

Zakres czynności ratowniczych (kwalifikowana pierwsza pomoc)[edytuj | edytuj kod]

  1. resuscytacja krążeniowo-oddechowa, bezprzyrządowa i przyrządowa, z podaniem tlenu;
  2. wykonanie defibrylacji defibrylatorem automatycznym lub półautomatycznym;
  3. prowadzenie postępowania w ramach resuscytacji krążeniowo-oddechowej u dorosłych, w tym u kobiet ciężarnych;
  4. wykonanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej noworodka lub niemowlęcia z podawaniem tlenu pobieranego przez ratownika z worka samorozprężalnego z rezerwuarem tlenu;
  5. stosowanie tlenoterapii biernej;
  6. udrażnianie dróg oddechowych za pomocą rękoczynów udrażniających;
  7. udrażnianie dróg oddechowych z zastosowaniem rurki ustno-gardłowej, maski krtaniowej i rurki krtaniowej;
  8. prowadzenie oddechu zastępczego bezprzyrządowo i przyrządowo, w tym 100 % tlenem;
  9. wykonanie badania wstępnego dorosłego, noworodka lub niemowlęcia;
  10. posługiwanie się podstawowym sprzętem do prowadzenia sztucznej wentylacji (rurka ustno-gardłowa, urządzenie ssące, worek samorozprężalny, rezerwuar tlenu, maski);
  11. tamowanie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie ran;
  12. stabilizacja w pozycji zbliżonej do fizjologicznej i unieruchamianie złamań i podejrzeń złamań kości oraz skręceń i zwichnięć stawów za pomocą szyn typu Kramera;
  13. udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku obrażeń: głowy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy zgodnie z przyjętymi procedurami postępowania;
  14. unieruchamianie poszkodowanego z urazem kręgosłupa z wykorzystaniem dostępnego sprzętu unieruchamiającego (np. kamizelka Kendricka, nosze typu deska z pasami mocującymi lub inne);
  15. ocena stanu poszkodowanego pod kątem zagrożenia wstrząsem;
  16. zabezpieczenie poszkodowanego we wstrząsie zgodnie z procedurą, w tym: opatrzenie obrażeń za pomocą opatrunków hydrożelowych, zapewnienie komfortu termicznego, zastosowanie tlenoterapii, ułożenie poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej klasycznej (lub na noszach - pozycja Trendelenburga), zapewnienie komfortu psychicznego;
  17. przeprowadzenie stosownej procedury w przypadku wystąpienia drgawek;
  18. przeprowadzenie stosownej procedury w zaburzeniach krążeniowo-oddechowych w stanach nieurazowych;
  19. przeprowadzenie stosownej procedury przy zatruciach wziewnych lub pokarmowych;
  20. przeprowadzenie stosownej procedury ratowania po podtopieniu (czynności wykonywane w wodzie i po badaniu wstępnym);
  21. ochrona przed wychłodzeniem lub przegrzaniem;
  22. ewakuacja z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
  23. wsparcie psychiczne osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
  24. prowadzenie wstępnej segregacji medycznej

Lista zawodów[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym (pol.). W: Dz.U.06.191.1410 [on-line]. mz.gov.pl, 2006-10-20. [dostęp 2009-11-22].