Ratowo (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ratowo
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat mławski
Gmina Radzanów
Liczba ludności (2006) 380
Strefa numeracyjna 23
Kod pocztowy 06-540
Tablice rejestracyjne WML
SIMC 0124334
Położenie na mapie gminy Radzanów
Mapa lokalizacyjna gminy Radzanów
Ratowo
Ratowo
Położenie na mapie powiatu mławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mławskiego
Ratowo
Ratowo
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ratowo
Ratowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ratowo
Ratowo
Ziemia 52°57′20″N 20°04′58″E/52,955556 20,082778

Ratowowieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Radzanów, nad rzeką Mławką, nieopodal jej ujścia do Wkry.

Miejscowość należy do rzymskokatolickiej parafii św. Rocha w Radzanowie.

Do 1954 roku istniała gmina Ratowo. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

W Ratowie zlokalizowany jest zabytkowy zespół klasztorny z XVIII wieku. W skład tego zespołu wchodzą: (pobernardyński) klasztor Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Rodziny oraz kościół św. Antoniego Padewskiego, w którym znajduje się otoczony czcią obraz tego świętego, a także zabytkowe organy z 1752 roku. Klasztor piętrowy, czteroskrzydłowy z wirydarzem został wzniesiony w latach 1750-1761, przez budowniczego Jana Narębskiego. Kościół barokowy - hala ścienno-filarowa z piętrowymi korytarzami biegnącymi wzdłuż bocznych elewacji, z parą kaplic bocznych od strony zachodniej - został wybudowany w latach 1735-1749. Zarówno kościół, jak i organy ufundował ówczesny dziedzic Ratowa - Antoni Karczewski. Zespół klasztorny został wzniesiony z materiałów budowlanych, przetransportowanych z odległego o ok. 20 km Niedzborza, a pochodzących z rozbiórki zamku, wybudowanego przez Narzymskich (herbu Dołęga) w I połowie XVI wieku. W skład zespołu klasztornego wchodzi również murowana plebania z końca XIX w.

W klasztorze funkcjonuje obecnie Dom Rekolekcyjno-Formacyjny im. św. Antoniego wraz z kościołem rektorskim. W krypcie kościoła zostały w 1946 złożone relikwie założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Rodziny, błogosławionej Bolesławy Lament. W październiku 1991 relikwie błogosławionej przeniesiono do sanktuarium jej imienia w Białymstoku, przy ul. Stołecznej 5.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]