Ratułt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Ratułt.svg

Ratułt (Ratuld, Ratold) – polski herb szlachecki, z racji podobieństwa często mylony z Szeligą.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym połutoczenica złota barkiem do dołu, na której zaćwieczony krzyż kawalerski srebrny.

Klejnot – trzy pióra strusie.

Labry czerwone podbite złotem.

W średniowieczu całe godło było złote, zaś klejnot nieznany[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb występował w średniowieczu. Zaginął według Szymańskiego w XVI wieku[1]. Niesiecki podaje, że używająca go można rodzina Ratuldów za jego czasów już dawno wymarła[2].

Etymologia[edytuj]

Według Szymańskiego, nazwa herbu jest nierozpoznana[1].

Herbowni[edytuj]

Lista nazwisk znajdująca się w artykule pochodzi z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla. Według jego ustaleń, herb Ratułt przysługiwał 20 rodzinom herbownych o nazwiskach[3]:

Bujwid, Buywid, Buywidz, Cichawski, Kołaczyński, Kułaczyński[potrzebny przypis], Korkuć, Olechnowski, Olechowski, Plechowski, Proniewski, Ratold, Ratuld, Ratułt, Ratyński, Robakowski, Roncza, Ronczy, Styrykowicz, Sucharzewski, Suchorzewski.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 249. ISBN 83-7181-217-5.
  2. Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 8. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 96.
  3. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 406-539. ISBN 978-83-60597-10-1.