Ratusz w Rawiczu-Sarnowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
Symbol zabytku nr rej. 316/Wlkp/A z 27.04.1970[1]
Ilustracja
Dawny ratusz w Sarnowej (2007)
Państwo

 Polska

Miejscowość

Rawicz-Sarnowa

Adres

Rynek 1

Styl architektoniczny

klasycyzm (główny budynek), neogotyk (wieża)

Kondygnacje

2[2][3]

Ukończenie budowy

1837[2][3]

Ważniejsze przebudowy

1870[2][3]

Położenie na mapie Rawicza
Mapa konturowa Rawicza, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Ratusz w Rawiczu-Sarnowej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Ratusz w Rawiczu-Sarnowej”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Ratusz w Rawiczu-Sarnowej”
Położenie na mapie powiatu rawickiego
Mapa konturowa powiatu rawickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ratusz w Rawiczu-Sarnowej”
Położenie na mapie gminy Rawicz
Mapa konturowa gminy Rawicz, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Ratusz w Rawiczu-Sarnowej”
Ziemia51°37′54,3462″N 16°54′31,5678″E/51,631763 16,908769

Ratusz w Rawiczu-Sarnowej – dawny ratusz Sarnowej[a][4], niegdyś miasta, od 1973 dzielnicy Rawicza[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klasycystyczny budynek został wybudowany na środku sarnowskiego rynku w 1837[2][3]. W 1870 podczas przebudowy ratusz wzbogacił się o bogato zdobioną wieżę zegarową w stylu neogotyckim[2][3]. Od 1970 budynek figuruje w rejestrze zabytków[1]. Włączenie Sarnowej do Rawicza 1 stycznia 1973[2] pozbawiło budynek pierwotnej funkcji i był przez pewien czas opuszczony[3]. Ostatecznie stał się siedzibą biblioteki[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek został wybudowany jako piętrowy na planie prostokąta[3], z cegły i otynkowany[2]. Główna fasada, siedmioosiowa, jest skierowana na zachód[3]. Kondygnacje wieńczą gzymsy kordonowe[3]. Dach ratusza jest dwuspadowy z naczółkami[3].

Dobudowana na planie ośmioboku wieża, w przeciwieństwie do głównego budynku, była murowana z czerwonej cegły i nie została otynkowana[2][3]. Neogotycki jest również stanowiący podstawę ryzalit z attyką ze sterczynami. Na wejściem umieszczono herb Sarnowej[3]. Wieżę zdobią postacie, zegar, pilastry i gzymsy[2][3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Odmiana wg wzoru z Dz.U. 29/2013, tą samą stosuje Pawlak 2003

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 205. [dostęp 2016-11-12].
  2. a b c d e f g h i j Bogdan Zgodziński: Województwo leszczyńskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981, s. 120.
  3. a b c d e f g h i j k l m n Roman Pawlak: Polska – Zabytkowe ratusze. Warszawa: Sport i Turystyka MUZA SA, 2003, s. 309. ISBN 83-7200-991-0.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1934, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-10-21].