Ratusz w Sulechowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ratusz w Sulechowie
Obiekt zabytkowy nr rej. 64 z 15 października 1955[1]
Ilustracja
Budynek ratusza
Państwo  Polska
Miejscowość Sulechów
Adres pl. Ratuszowy 6[2]
Typ budynku ratusz
Styl architektoniczny neogotyk[2]
Kondygnacje 3
Zniszczono 1557, 1633, 1945
Właściciel Gmina Sulechów
Położenie na mapie Sulechowa
Mapa lokalizacyjna Sulechowa
Ratusz w Sulechowie
Ratusz w Sulechowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ratusz w Sulechowie
Ratusz w Sulechowie
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Ratusz w Sulechowie
Ratusz w Sulechowie
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zielonogórskiego
Ratusz w Sulechowie
Ratusz w Sulechowie
Położenie na mapie gminy Sulechów
Mapa lokalizacyjna gminy Sulechów
Ratusz w Sulechowie
Ratusz w Sulechowie
Ziemia52°05′06,97″N 15°37′32,68″E/52,085269 15,625744

Ratusz w Sulechowieneogotycki ratusz położony przy Placu Ratuszowym w Sulechowie. Siedziba burmistrza miasta, Rady Miejskiej oraz Urzędu Miejskiego w Sulechowie[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ratusz w Sulechowie powstał na początku XIV wieku, dokładna data jego budowy nie jest znana. Zbudowano go na planie prostokąta. Początkowo był drewniany i niewielki[4]. Spłonął w czasie pożaru miasta w 1557[5].

Na tym miejscu wybudowano murowany gmach w stylu renesansowym. Nowy ratusz był większy od wcześniejszego, miał dwie kondygnacje. Od strony południowej powstała niewielka wieża, w której umieszczono dzwon służący do zwoływania posiedzeń rady miejskiej i ogłaszania alarmu. Od zachodu wybudowano większą ośmioboczną, wysmukłą wieżę, na której znajdował się mały krużganek, na którym muzykanci grali w czasie miejskich uroczystości. W piwnicach ratusza powstał areszt oraz miejska warzelnia piwa, obok której otworzono karczmę. Pomieszczenia na piętrze budynku przeznaczono dla rady miejskiej i burmistrza[4]. Inicjatorem odbudowy ratusza był ówczesny burmistrz miasta – Jacobus Staw (łac. Iacobus Staius)[6]. W 1587 roku na parterze ratusza uruchomiono pierwszą w mieście prywatną aptekę „Pod Lwem”[4].

Po raz drugi ratusz spłonął w roku 1633, w czasie trwania wojny trzydziestoletniej. Z powodu braku pieniędzy przez dłuższy czas budynek pozostawał w stanie na wpół zrujnowanym. Brak funduszy sprawił również, że w czasie remontu tylko część naprawionego dachu pokryto dachówkami, pozostałą zaś gontem[5]. W 1670 roku na dużej wieży ratuszowej zamontowano wahadłowy zegar, którego wykonawcą był gorzowski giser. Ponadto na wierzchołku zawieszono dzwon sygnalizacyjny. Od południowej strony ratusza dobudowano półkolisty aneks[4].

Gruntownej przebudowy ratusza dokonano w II połowie XIX wieku. Zlikwidowano wówczas dwuspadowy dach, a na jego miejscu dobudowano trzecią kondygnację przykrytą płaskim dachem. Obramowano go krenelażem przedstawiającym historyzujące formy[5]. Obniżono również, do wysokości murów, południową wieżę. Zlikwidowano także liczne przybudówki do budynku - warzelnie piwa po północnej i południowej stronie, istniejący na zewnętrznej stronie wieży aneks, miejski odwach i kramy położone wcześniej na placu wokół ratusza[4]. Przebudowa zdeformowała znacznie pierwotną bryłę ratusza[5].

W czasie II wojny światowej ratusz uległ uszkodzeniu. W czerwcu 1945 roku budynek uporządkowano, w jego wnętrzu zaczął działać Urząd Miejski[7]. Kolejne prace remontowe przeprowadzono w latach 1966-73. Założono nowe instalacje, wymieniono wszystkie dziewiętnastowieczne stropy[4]. Ponadto metalowymi pierścieniami wzmocniono wieżę ratuszową, na której zamontowano nowy hełm[8]. W kilku miejscach odsłonięto fragmenty gotyckich murów. Ponadto neogotycki krenelaż zastąpiono piaskowcową attyką[5]. W wyniku tych zmian wnętrze ratusza zatraciło swój pierwotny charakter[9]. Remont zakończono pomalowaniem elewacji. Nie wymieniono wówczas jednak tynków.

Kolejne prace remontowe przeprowadzono w latach 1989-91. Wymieniono całą elewację budynku, wokół którego ułożono polbrukowe chodniki. Zabezpieczono fundamenty, a w ścianę wieży ratuszowej wmurowano tablicę pamiątkową związaną z pobytem w mieście Fryderyka Chopina[5]. Ostatnie prace remontowe w ratuszu prowadzone były w 2009 roku. Odwilgocono budynek, który pokryto nową elewacją w kolorze piaskowym. Zainstalowano podświetlenie, które ma uwypuklać walory zabytku. Wewnątrz budynku wyremontowano i pomalowano biura oraz toalety, a także wymieniono drzwi i podłogi[10]. Ponadto w miejsce dotychczasowego polbruku wokół ratusza położono kostkę granitową i obniżono chodniki. Koszt całego remontu wyniósł ponad milion złotych, z czego 940 tys. przeznaczono na prace zewnętrzne, a 288 tys. na prace wewnątrz budynku[11].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubuskie. 2018-09-30.
  2. a b Ratusz Miejski w Sulechowie (pol.). polska.travel. [dostęp 2010-12-29].
  3. Informacje teleadresowe Urzędu Miejskiego Sulechów (pol.). sulechow.pl. [dostęp 2010-12-29].
  4. a b c d e f Leon Okowiński: Zabytki Sulechowa. Sulechów: Sulechowskie Towarzystwo Kultury, 1993, s. 35-40.
  5. a b c d e f Leon Okowiński: Siedem wieków Sulechowa. Sulechów: Gmina Sulechów, 2000, s. 164-166.
  6. Marek Maćkowiak. Dawni burmistrzowie Sulechowa I. Peter Grim, Jacobus Staw i Jacob Fechner. „Biuletyn Informacyjny Miasta i Gminy Sulechów”, s. 8, październik 2015. Gmina Sulechów (pol.). 
  7. Marek Maćkowiak: Początki polskiej administracji w Sulechowie. (pol.). sth-stowarzyszenie.za.pl. [dostęp 2010-12-30].
  8. Remont wieży ratuszowej - Sulechów (pol.). sulech.net. [dostęp 2010-12-30].
  9. Sulechów - Ratusz (pol.). lwkz.pl. [dostęp 2010-12-30].
  10. Eugeniusz Kurzawa: Rewitalizacja sulechowskiego ratusza (pol.). gazetalubuska.pl, 2009-08-10. [dostęp 2010-12-30].
  11. Eugeniusz Kurzawa: Sulechowski ratusz w pajęczynie rusztowań (pol.). gazetalubuska.pl, 2009-08-26. [dostęp 2010-12-30].