Ravi Shankar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ravi Shankar
Ilustracja
Ravi Shankar (1969)
Imię i nazwisko

Rabindra Shankar Chowdhury

Data i miejsce urodzenia

7 kwietnia 1920
Waranasi

Data i miejsce śmierci

11 grudnia 2012
San Diego

Instrumenty

sitar

Gatunki

klasyczna muzyka indyjska

Wydawnictwo

Angel, Dark Horse, HMV, Private Music

Odznaczenia
Order Bharat Ratna (Indie) Order Padma Vibhushan (Indie) Order Padma Bhushan (Indie) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)
Strona internetowa

Pandit Ravi Shankar (dewanagari रवि शंकर, właśc. Rabindra Shankar Chowdhury, ur. 7 kwietnia 1920 w Waranasi, zm. 11 grudnia 2012 w San Diego)[1] – indyjski kompozytor i wirtuoz gry na sitarze. Wzbudził uznanie Zachodu dla muzyki indyjskiej, zwłaszcza dla związanej z tradycją północnych Indii[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie wraz z młodszym bratem Udayem Shankarem (tancerzem) i ojcem przeniósł się do Europy. W 1930 przeprowadził się do Paryża[3]. W 1938 powrócił do Indii i zaczął kształcić się jako muzyk. Jego mistrzem był Ustad Baba Allauddin Khan.

W 1954 pierwszy raz publicznie wystąpił poza Indiami, grając na sitarze w Związku Radzieckim, a potem w Europie Zachodniej i w USA. Szerszej publiczności, zwłaszcza młodzieżowej, stał się znany szczególnie od czasu, kiedy członek grupy The Beatles, George Harrison zainteresował się grą na sitarze w 1965. Wskutek kontaktu z Harrisonem Ravi Shankar został zaproszony w 1967 do występu na festiwalu muzyki pop w Monterey w Kalifornii, występował również w Woodstock w 1969. 5 czerwca 1972 George Harrison i Ravi Shankar zostali uhonorowani przez UNICEF nagrodą Child is Father to the Man w podziękowaniu za ich wkład w pomoc dotkniętemu głodem Bangladeszowi.

Ravi Shankar współpracował z wieloma muzykami zachodnimi, m.in. z Philipem Glassem, Yehudi Menuhinem, czy z wirtuozem fletu Jean-Pierre Rampalem. Był ambasadorem muzyki i kultury hinduskiej w świecie zachodnim[2]. Ravi Shankar raz odwiedził Polskę i dał jeden koncert w filharmonii w Warszawie (1989).

Komponował ragi, muzykę filmową i baletową; stworzył także dwa koncerty na sitar.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Gdy Ravi Shankar miał 21 lat, ożenił się z 14-letnią córką swojego guru Ustad Baby Allauddina Khana, Annapurną Devi, która również grała na sitarze. Z tego małżeństwa miał syna, Shubhendrę Shankara (1942–1992), który był malarzem i sitarzystą.

Następnie związał się ze swoją promotorką koncertów w Ameryce, Sue Jones, z którą miał córkę - Norę Jones.

Później poślubił Sukanyę Kotiyan, z którą miał drugą córkę, sitarzystkę Anoushkę, urodzoną w 1981.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji Stephen Slawek: Shankar, Ravi. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2014-01-31. [dostęp 2018-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-08)]. via Oxford University Press. (ang.).
  2. a b Ravi Shankar, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2018-08-08] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  3. Zofia Lissa, Elżbieta Dziębowska, Encyklopedia muzyczna PWM, Kraków: Polskie Wydawn. Muzyczne, 1979, ISBN 83-224-0112-4, OCLC 7551528 [dostęp 2020-02-06].
  4. Ravi Shankar. [w:] Opus3artists.com [on-line]. [dostęp 2010-05-03]. (ang.).
  5. Happy Birthday, Ravi Shankar, Renowned Indian Musician. [w:] Findingdulcinea.com [on-line]. [dostęp 2010-05-03]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]