Rawka (parowóz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
"Rawka"
Ilustracja
Rawka
Producent Seraing Belgia
Lata budowy 1844
Układ osi 1A1
Wymiary
Masa pustego parowozu 15 000 kg
Średnica kół napędnych 1670 mm
Napęd
Trakcja parowa
Ciśnienie w kotle 11 at
Średnica cylindra 300 mm
Skok tłoka 457 mm
Parametry eksploatacyjne
Prędkość konstrukcyjna 45 km/h
Portal Portal Transport szynowy

Rawkaparowóz numer 3 Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parowóz przeznaczony na potrzeby Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej dostarczyła fabryka w Seraing, której właścicielem był John Cockerill. "Rawka" była trzecim parowozem osobowym (obok "Bzury" i "Rogowa") obsługującym tę kolej o układzie osi 1A1 (1-1-1). Parowóz zaczął kursować na linii 6 listopada 1844 r. i służył do 1863 roku[1].

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Parowozy osobowe tego typu posiadały wykorbioną oś napędową, która miała napęd wewnętrzny ze stawidłem Stephensona. Oprócz tego pokryta była ażurową ostoją, którą wieńczyła drewniana czołownica ze zderzakami. Cała konstrukcja znajdowała się na sześciu resorach. Kocioł wraz ze stojakiem Buriego posiadał drewnianą otulinę oraz wysoki komin, wytwarzający ciąg. Parowozy i wagony były łączone za pomocą łańcuchów[1].

Dane techniczne[1][edytuj | edytuj kod]

  • średnica cylindrów – 300 mm
  • skok tłoka – 457 mm
  • średnica kół napędowych – 1670 mm
  • ciśnienie pary w kotle – 11 at
  • masa w stanie próżnym – 15,0 t
  • prędkość konstrukcyjna – 45 km/h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1988, s. 8.