Rayman Origins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rayman Origins
Producent Ubisoft Montpellier
Wydawca Ubisoft
Seria gier Rayman
Projektant Michel Ancel
Scenarzysta Gabrielle Shrager
Kompozytor Christophe Héral
Silnik UbiArt Framework
Data wydania PlayStation 3
15 listopada 2011
Xbox 360
15 listopada 2011
Wii
15 listopada 2011
Nintendo 3DS
16 marca 2012[1]
PlayStation Vita
22 lutego 2012[1]
Microsoft Windows
30 marca 2012[1]
Gatunek komputerowa gra platformowa
Tryby gry gra jednoosobowa, tryb kooperacji
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 3, Xbox 360, Wii, Nintendo 3DS, PlayStation Vita, Microsoft Windows
Kontrolery gamepad, klawiatura

Rayman Originskomputerowa gra platformowa stworzona przez Ubisoft. Należy ona do serii gier Rayman. Jej autorem jest Michel Ancel, twórca pierwszych gier o Raymanie. Tytuł został wydany na PlayStation 3, Xbox 360, Wii, Nintendo 3DS, PlayStation Vita i Microsoft Windows w 2011 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Podczas gry gracz spotyka wiele postaci i stworzeń znanych z pierwszej odsłony serii, gry Rayman. Akcja gry osadzona jest w baśniowej krainie Rozdroży Marzeń. Twórca świata, Śniący Bańki zaczyna miewać koszmary, które powodują pojawienie się w świecie złych mocy, które powodują pojawienie się w rozdrożach innych niebezpiecznych stworzeń. Rayman oraz jego przyjaciele Globox i dwójka Małaków muszą działać wspólnie, aby uratować świat[2][3].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Rayman Origins jest platformową grą zręcznościową, co oznacza pokonywanie różnego rodzaju przeszkód przez bieganie, skoki czy uderzanie, zbieranie jak największej liczby „lumów”, które są pewnym odpowiednikiem punktów w grze i uwalnianie tzw. „elektrunów”. Po osiągnięciu celu odblokowany zostaje kolejny poziom. Rayman Origins zawiera tryb dla jednego gracza oraz tryb wieloosobowy, w którym udział wziąć może do czterech uczestników. Gracze sterują Raymanem, Globoxem i dwoma Małakami. Świat gry jest dwuwymiarowy, lecz postacie mogą przenosić się między niektórymi warstwami ekranu. W trybie wieloosobowym gracze muszą ze sobą współpracować, by rozwiązać zagadki i znaleźć różnego rodzaju ukryte przedmioty, uwalniają też uwięzione przez złe stworzenia „elektruny”[4]. Muzyka i dźwięk są zsynchronizowane z akcjami wykonywanymi przez bohaterów. Po śmierci gracza jego postać zamienia się w balon, który może wciąż towarzyszyć innym graczom, aby następnie powrócić do swojej pierwotnej postaci[2], gdy inny żywy gracz ów balon przekłuje. W przypadku gry jednoosobowej gracz musi rozpocząć określoną sekcję od nowa. Jeśli jednak zbierze wcześniej przedmiot w postaci serca, to w wypadku obrażenia, nie ginie lecz traci serce.

Dostępne są również dodatkowe poziomy, gdzie np. gracz musi gonić tzw. „cwaną skrzynię” zawierającą skarb w postaci zębu czaszki. Po pomyślnym zebraniu dziecięciu takich zębów, otrzymuje dostęp do dodatkowego poziomu – „Krainy Żywych Umarlaków”[3].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gra została zaprezentowana na targach E3 w Los Angeles 2010 roku. Gra charakteryzuje się bajkową i kolorową oprawą graficzną w 2D, dzięki której gra nawiązuje do pierwszej części serii. Tytuł początkowo miał ukazać się w formie epizodów dostępnych tylko w dystrybucji cyfrowej pod koniec 2010 roku, jednak Ubisoft zdecydował się na wydanie kompletnej gry w postaci pudełkowej[5]. Rayman Origins powstał przy pomocy nowego oprogramowania UbiArt Framework, które pozwala na wyświetlanie wielowarstwowej grafiki 2D w rozdzielczości HD z prędkością 60 klatek na sekundę[6][7].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Za muzykę do gry w większości odpowiedzialny jest francuski kompozytor Christophe Héral, który już wcześniej pracował z Michelem Ancelem przy grze Beyond Good & Evil. Z powodu problemów z napiętym harmonogramem pracy Héral miał tylko trzy miesiące na skomponowanie muzyki, więc wynajęto kolejnego kompozytora, Billy'ego Martina, by dokończył muzykę do Rayman Origins. Jest to pierwsza gra w historii serii, której ścieżka dźwiękowa została oficjalnie wydana.

Obsada głosowa[edytuj | edytuj kod]

  • Freddie Winston – Rayman / Bad Rayman
  • Mark Ashton – Globox / Glombrox
  • Doug Rand – Małaki / Śniący Bańki
  • Tara Strong – Nimfy
  • Jen Taylor – Nimfy
  • Michel Ancel – Wielka Mama

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rayman Origins: Niespodzianka – będzie wersja PC! (pol.). CD-Action.pl, 2012-01-26. [dostęp 2012-01-26].
  2. a b Mark Walton: Rayman Origins Exclusive First Look Preview (ang.). GameSpot, 2011-06-01. [dostęp 2018-07-19].
  3. a b Rayman Origins – instrukcja do gry. Ubisoft, s. 3–7.
  4. Michał Rutkowski: Rayman Origins – poradnik do gry. Gry-Online, 2016-08-01. [dostęp 2018-07-24].
  5. Rayman Origins: Nowe informacje, CD-Action
  6. Artykuł Ubisoftu z krótkimi odpowiedziami na pytania "Dlaczego w HD?" i "Dlaczego w epizodach?"
  7. Rayman Origins w formie epizodów jeszcze w tym roku