Rdestnica szczeciolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rdestnica szczeciolistna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina rdestnicowate
Rodzaj rdestnica
Gatunek rdestnica szczeciolistna
Nazwa systematyczna
Potamogeton friesii Rupr.
Beitr. Pflanzenk. Russ. Reiches 4: 43 1847

Rdestnica szczeciolistna (Potamogeton friesii Rupr.) – gatunek rośliny z rodziny rdestnicowatych. Występuje na półkuli północnej w strefie klimatów umiarkowanych[2]. W Polsce rośnie w rozproszeniu w części niżowej, głównie w jej północnej części[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Ścieśniona, o długości 50-200 cm i szerokości ok 1 mm[4].
Liście 
Zanurzone, jednakowe, szczeciniaste, siedzące, pięcionerwowe, o długości 2-7 cm i szerokości około 2 mm, zaostrzone. Języczek liściowy do 2 cm długości, postrzępiony na szczycie. Starsze języczki rozszczepione do nasady. U nasady liścia dwa wyraźne, ciemne guzki[4].
Kwiaty 
Zebrane w luźne kłosy. Szypuły dwa razy dłuższe od kłosa[4].
Owoc 
Długości około 2 mm, jajowate, z listewką grzbietową i z tępym skrzydełkiem, wklęsłe na stronie brzusznej[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hydrofit. Kwitnie od czerwca do lipca. Rośnie w wodach. Liczba chromosomów 2n =26[5]. Gatunek charakterystyczny zespołu Potametum friesi[6]. W jeziorach środkowej i zachodniej Europy występuje w wodach o różnym stanie ekologicznym, ale jest jednym z gatunków najczęściej spotykanych w wodach o dobrym stanie, zwłaszcza w jeziorach bardzo płytkich[7].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[8]. Znajduje się także w czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski)[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-12-22].
  2. Potamogeton friesii na Plants of the World (ang.). [dostęp 2017-12-22].
  3. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. a b c d Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  5. Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  7. Sandra Poikane i inni, Macrophyte assessment in European lakes: Diverse approaches but convergent views of ‘good’ ecological status, „Ecological Indicators”, 94, 2018, s. 185-197, DOI10.1016/j.ecolind.2018.06.056 (ang.).
  8. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  9. Potamogeton friesii na IUCN Red List (ang.). [dostęp 2017-12-22].