Rdzeń (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rdzeń (niekiedy także pierwiastek[1] – por. ang. root) – główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów[2].

Na przykład w wyrazie przedszkolny, rdzeniem jest fragment -szkol-. Jest w nim też obecny prefiks(przedrostek) przed- oraz sufiksy (przyrostek): słowotwórczy -n (tworzący przymiotniki) oraz fleksyjny -y (ten ostatni zwany jest także końcówką fleksyjną). Z powyższego widać, że rdzeń nie musi swoją formą odpowiadać wolno stojącemu wyrazowi.

Istnieją wyrazy, które składają się z więcej niż jednego rdzenia – nazywa się je złożeniami[2]. Np. wyraz szkolno-wychowawczy oparty jest na dwóch rdzeniach: szkol- oraz -chow-.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Milewski 1967 ↓, s. 87.
  2. a b Polański 1999 ↓, s. 482.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]