Rebeka i Eliezer u studni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rebeka i Eliezer u studni
Ilustracja
Autor Bartolomé Esteban Murillo
Rok wykonania ok. 1650
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 107 × 171 cm
Muzeum Prado

Rebeka i Eliezer u studni – obraz autorstwa hiszpańskiego malarza barokowego Bartolomé Estebana Murilla.

Inspiracją do namalowania tego dzieła była historia opisana w Starym Testamencie w Księdze Rodzaju. Abraham wysłał swojego sługę Eliezera do Mezopotamii by tam wybrał żonę dla swojego syna Izaaka. Sługa wraz z dziesięcioma wielbłądami wyruszył w podróż i dotarłszy do miasta Aram-Naharaim zatrzymał się koło studni. Bardzo chciał i modlił się o to do Boga by wśród kobiet, które właśnie zbliżały się do wodopoju znalazł wybrankę dla syna swego pana. Wśród kobiet znajdowała się piękna Rebeka. Gdy napełniła swój dzban sługa podszedł do niej mówiąc:

"Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana!" A ona powiedziała: "Pij, panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban, i dał mu pić. A gdy go napoiła, rzekła:"Także dla twych wielbłądów naczerpię wody, aby mogły pić do woli." (Rdz 24:17-20)

Po napojeniu Eliezera, Rebeka napoiła jego wielbłądy a sługa obdarował ją złotem i innymi darami.

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Murillo skupił się na przedstawieniu Rebeki pojącego Eliezera. Kobieta trzyma dzban przy ustach sługi a jednocześnie spogląda zawstydzona na swoje towarzyszki. Te w przeciwieństwie do niej, ze dzbanami w rękach z ciekawością spoglądają na spragnionego przybysza. Artysta do namalowania kobiet posłużył się modelkami pochodzącymi z Sewilli[1] Na drugim planie, z lewej strony widać świtę Eliezera i jego wielbłądy. Tłem dla sceny jest arkadyjski krajobraz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antonio J. Onieva, The new complete guide to the Prado Museum, Mayfe ​ISBN 84-85432-93-2​ s.312

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]