Receptor NMDA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budowa receptora NMDA

Receptor NMDA, receptor N-metylo-D-asparaginowyreceptor dla glutaminianu selektywnie aktywowany przez kwas N-metylo-D-asparaginowy (NMDA). Jest to receptor jonotropowy, który przewodzi kationy sodu (Na+), potasu (K+) i wapnia (Ca2+). Do aktywacji oprócz glutaminianu wymaga przyłączenia glicyny lub seryny.

Dodatkowym warunkiem aktywacji receptora NMDA jest depolaryzacja komórki, jako że przy potencjale spoczynkowym jest on blokowany przez jon magnezu (Mg2+).

Antagonisty receptora NMDA[edytuj | edytuj kod]

Antagonisty[a] receptora NMDA, przede wszystkim ketamina, są używane w medycynie i weterynarii w celu wywołania anestezji. Niektóre spośród tych substancji, jako dysocjanty, są też używane rekreacyjnie (między innymi ketamina, fencyklidyna). Inne (na przykład memantyna) mają znaczenie w poprawie funkcji poznawczych u osób chorych na chorobę Alzheimera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Taka jest poprawna forma (nie: antagoniści), gdyż termin antagonista jest tu rzeczownikiem nieosobowym rodzaju męskiego, w liczbie mnogiej przyjmującym rodzaj męskorzeczowy[1][2].

Przypisy

  1. Jan Miodek. Antagoniści, antagonisty, a może antagony. „Wiedza i Życie”, listopad 1996. 
  2. antagonisty i agonisty. W: Poradnia językowa [on-line]. PWN, 2011-01-20. [dostęp 2017-05-13].