Reda (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reda
Reda
Ujście Redy
Lokalizacja Europa
 Polska
Źródło Puszcza Wierzchucińska okolice Strzebielina
49 m n.p.m.
Ujście Zatoka Pucka
między wsiami Osłonino i Rewa
54°38′28″N 18°28′25″E/54,641111 18,473611
Długość 51 km
Powierzchnia zlewni 485 km²
Największe dopływy Bolszewka, Cedron
Średni przepływ 5,5 m³/s przy ujściu
Rzeki Polski

Redarzeka pobrzeża Bałtyku położona w północnej Polsce w województwie pomorskim. Nad rzeką leżą Wejherowo i Reda. Uchodzi do Zatoki Puckiej. Ma długość 51 km[1]. Średni spadek doliny rzecznej wynosi 0,98‰. Średni przepływ wody przy ujściu obliczono na 5,5 m³/s[1].

Dorzecze Redy[edytuj | edytuj kod]

Dorzecze rzeki Redy obejmuje obszar 485 km²[1].

Reda
  ├>>─L───Kanał MrzezinoZagórska Struga
  ├>>─P───Kanał Łyski───L──────────┤
  │                                ├───P───Kanał Konitop
  │                                │
  ├───P───Cedron
  ├───P───Bolszewka
  │          └───P───Gościcina

Jakość wód[edytuj | edytuj kod]

Według badań dokonanych 2,6 km od ujścia rzeki w 2007 roku, wody Redy miały ocenę ogólną III klasy czystości i sanitarną także III klasy[2].

Według danych Inspekcji Ochrony Środowiska poprzez Redę do Morza Bałtyckiego następuje odpływ metali ciężkich, w ciągu 2012 roku w ilościach: 0,2 tony cynku, 0,3 tony miedzi, ok. 100 kg ołowiu, ok. 100 kg chromu oraz ok. 100 kg niklu[3].

Zagospodarowanie[edytuj | edytuj kod]

Administratorem wód Redy jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Utworzył on trzy obwody rybackie, do których włączone są części niektórych dopływów. Obwód nr 1 obejmuje wody rzeki Redy i jej dopływów, od źródeł do jeziora Stare Orle, z wyłączeniem wód dopływu z jeziora Młotek. Obwód nr 2 obejmuje wody jeziora Nowe Orle, Stare Orle i 50-metrowy odcinek wód Redy poniżej wypływu z tego jeziora. Obwód nr 3 obejmuje dalsze wody do ujścia rzeki do Zatoki Puckiej, a także wody strugi Cedron od wypływu z ostatniego zbiornika przeciwpożarowego utworzonego w jej biegu, do ujścia do Redy[4]. Gospodarzem wód wszystkich trzech obwodów jest Polski Związek Wędkarski (okręg w Gdańsku)[5]. Prowadzi on gospodarkę rybacką na Redzie i pobiera opłaty za połów ryb.

Na rzece organizowane są spływy kajakowe[6].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ujściowy odcinek rzeki należy do rezerwatu przyrody Beka, który jest ostoją roślinności słonolubnej oraz ptactwa wodnego.

Przebieg rzeki[edytuj | edytuj kod]

Źródło rzeki znajduje się na wysokości 49 m n.p.m. Dolina rzeczna w górnym odcinku ma spadek 2,37‰, w środkowym 0,9‰, a w dolnym odcinku rzeki 0,73‰[1].

Od jeziora Stare Orle rzeka odcinkami płynie Kanałem Reda[7].

Rzeka płynie w województwie pomorskim, w powiatach:

Odcinek Opis Zdjęcie
Źródło
Nowy Dwór
Mokry Bór
Strzebielino
Kębłowska Tama
Kębłowski Młyn
Zelewo
Bielawa
Zamostne
Jezioro Orle
Orle
Bolszewo
Wejherowo
Reda
Złamany most Re-1.0 na ul. Rzecznej

w Redzie Pieleszewie

Redariverbrokenbridgere1.jpeg
Ujście strumienia
Zlikwidowana studnia
Rurociąg Re-1.5 Redariverpiplinebridgere1q5.jpeg
Most kolejowy Re-2.0

na trasie łączącej Redę i Hel

Redariverrailwwaybridgere20.jpg
Wyspa –

początek

Redariverislandtop.jpg
Wyspa –

drewniany jaz Re-2.3

Redariverwoodenweirre2q3.jpg
Wyspa –

jaz Re-3.0

Redariverweirre30.jpg
Wyspa –

most Re-4.0 na ul. Puckiej

Redaviverbridgere40.jpg
Wyspa –

rurociąg Re-6.0

Piplinebridgere6.jpg
Wyspa –

dopływ starego wyschniętego strumienia Re-2.7

Redariveroldstreamre2q7.jpg
Wyspa –

zniszczony jaz/śluza przy młynie Re-3.5

Reda, śluza przy młynie na rzece Redzie.jpg
Wyspa –

most Re-5.0 na ul. Puckiej

Redariverbridgere5q0.jpg
Wyspa –

koniec wyspy

Redariverislandend.jpg
Kładka Re-7.0
Rurociąg Re-8.0 Redariverpiplinebridgerere8.jpg
Kanał Łyski – kanał ulgi
Most Re-9.0

most na ul. Kazimierskiej

Redariverbridgere9q0.jpg
Hodowla ryb –

śluza Re-10.0

Hodowla ryb –

ujście wody z hodowli ryb Re-11.0

Redariverfishfarmdump11.jpeg
Moście Błota
Zniszczony most MB-2.0 RedariverdestroyedbridgeMB2.jpg
Most MB-3.0 RedarivermostoweblotabridgeMB3.jpg
Planowane/byłe miejsce lokazlizacji mostu MB-4.0;

na starszych mapach w tym miejscu umieszczony jest most

Redariverbridgelocationme4.jpg
Pomost wędkarski MB-5.0 Redariverfishinpaltformme50.jpg
Stacja pomp –

zrzut wody A MB-7.0

RedariverwaterdumpMB7q0.jpg
Stacja pomp –

zrzut wody B MB-8.0

Redariverwaterdump8q0.jpg
Most MB-9.0 RedariverbridgeMB9q0.jpg
Rezerwat Beka
Stacja pomp w Mrzezino RB-1.0 Redariverpumpstationrb1q0.jpg
Most RB-2.0 Redariverbridgerb2qo.jpg
Ujście RB-3.0 Redriverujcierb3q0 ir.jpg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rzeki, potoki, kanały (pol.). Komunalny Związek Gmin "Dolina Redy i Chylonki". [dostęp 2009-11-27].
  2. 4. Wody powierzchniowe, monitoring rzek. W: WIOŚ w Gdańsku: Raport o stanie środowiska w województwie pomorskim w 2007 roku. Gdańsk: 2008, s. 79. ISBN 83-7217-293-5.
  3. Tabl. 10.6 Odpływ metali ciężkich rzekami do Morza Bałtyckiego w 2012 r.. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2013. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-01-21, s. 338. Cytat: „Wyniki Państwowego Monitoringu Środowiska w zakresie Monitoringu Wód” – Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  4. Rozporządzenie Nr 5/2004 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2004. Gdańsk. s. 71. [dostęp 2009-11-27].
  5. Wykaz użytkowników rybackich (pol.). RZGW w Gdańsku, 2009-11-20. [dostęp 2009-11-27].
  6. Spływy kajakowe> Szlaki wodne> Reda (pol.). Navigo. [dostęp 2009-11-27].
  7. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]