Reducent

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzyby na martwym drzewie

Reducenci (łac. reduco - zmniejszam, niszczę) zwani także destruentami - końcowy etap łańcucha pokarmowego.

Destruenci (łac. destruere - burzyć) - organizmy, odżywiające się szczątkami innych organizmów i rozkładające złożone związki organiczne na prostsze związki, także nieorganiczne [1]. Do destruentów zalicza się saprofity, detrytusofagi (detrytusożercy), saprobiont, saproby, nekrofagi[2].

Tym ogólnym pojęciem określa się organizmy cudzożywne, które zwiększają ilość materii nieorganicznej w środowisku poprzez rozkład martwej materii organicznej. Reducenci to przede wszystkim bakterie i grzyby, zwykle żyjące na odchodach lub martwej ściółce, na martwych roślinach i zwierzętach, a także w układzie trawiennym zwierząt (jako symbionty). Dzięki działalności destruentów cała energia zawarta w związkach organicznych zostaje wykorzystana, bowiem te związki zostają rozłożone na związki nieorganiczne.

Uwolnione związki nieorganiczne wracają do środowiska i mogą być ponownie wykorzystane. Reducenci są ważnym ogniwem obiegu materii w przyrodzie, ponieważ pobierając z martwej materii organicznej składniki organiczne dla nich potrzebne, przyczyniają się do zwrotu substancji mineralnych do podłoża, te zaś służą następnie producentom (organizmom samożywnym) do wytwarzania substancji organicznych. Do prostych związków mineralnych uwalnianych w wyniku działania reducentów należą między innymi: CO2, H2O i tlenki azotu.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. January Weiner, "Życie i ewolucja biosfery:', Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1999, strona 128
  2. January Weiner, "Życie i ewolucja biosfery:', Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1999, strona 128