Refleksyjne izolacje termiczne (termoizolacje refleksyjne)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Refleksyjne izolacje termiczne (termoizolacje refleksyjne) – dedykowane dla budownictwa i chłodnictwa izolacje termiczne (izolatory ciepła), których działanie oparte jest na zjawisku odbicia promieniowania cieplnego (podczerwieni). Nazwa "izolacja" w tym przypadku nie opisuje rzeczywistego działania materiału, gdyż nie wykorzystuje się tu zjawiska ograniczenia przewodnictwa cieplnego, ale zdolność materiału do odbicia promieniowania elektromagnetycznego będącego nośnikiem energii.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Materiały refleksyjne zbudowane są najczęściej z 2 lub więcej ekranów wysoko-refleksyjnych (posiadających wysoką wartość współczynnika odbicia promieniowania cieplnego), oraz z warstw rozdzielających te ekrany.

Ekrany odbijające zbudowane są z wypolerowanej foli aluminiowej lub foli PET metalizowanej warstwą aluminium, które ma bardzo wysoki współczynnik refleksyjności (97%).

Porównanie refleksyjności metali

Warstwy rozdzielające tworzyć powinny szczelinę nieruchomego powietrza, które zapewnia prawidłowe parametry odbicia, a przy okazji stanowi dodatkową warstwę izolacyjną. Warstwy między ekranami refleksyjnymi mogą mieć strukturę folii bąbelkowej lub pianek z tworzyw sztucznych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Materiały refleksyjne mają szerokie zastosowanie w budownictwie, przede wszystkim w przegrodach budowlanych, w których występuje pustka powietrzna np. w konstrukcjach dachowych - między krokwiami, oraz w lekkim budownictwie szkieletowym. Materiał może być też stosowany w przechowalnictwie i chłodnictwie.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • całkowita odporność na wilgoć powstającą podczas eksploatacji budynku i pochodzącą z innych źródeł,
  • brak nasiąkliwości i higroskopijności,
  • małe przekroje, przy dobrych parametrach izolacyjnych,
  • niewielki ciężar (małe obciążenie konstrukcji),
  • łatwość dopasowania do konstrukcji i zminimalizowanie powstawania mostków cieplnych,
  • brak pylenia podczas montażu,
  • może pełnić również funkcję paroizolacji,

Wady[edytuj | edytuj kod]

Parametry cieplne[edytuj | edytuj kod]

Określenie parametrów charakteryzujących właściwości termiczne izolacji refleksyjnych jest dość trudne, ze względu na brak zharmonizowanych norm (norma EN 16012:2012) określających sposób badania i obliczania tych współczynników.

Producenci izolacji opierają się na badaniach przeprowadzanych metodą in situ, tzn. w warunkach najbardziej zbliżonych do warunków eksploatacyjnych budynku.

Parametry otrzymane takimi metodami wskazują na znacznie lepsze właściwości termoizolacyjne niż tradycyjne materiały termoizolacyjne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]