Reginald Krzyżanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reginald Krzyżanowski
Sługa Boży
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1894
Dziewierzewo
Data i miejsce śmierci 16 października 1939
Las Szpęgawski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 9 lipca 1922

Reginald Krzyżanowski (ur. 19 sierpnia 1894 w Dziewierzewie, zm. 16 października 1939 w Lesie Szpęgawskim) – Sługa Boży Kościoła katolickiego, polski duchowny katolicki.

Był synem Franciszka i Anny z domu Hachart. 9 lipca 1922 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako wikariusz w Pucku i Grudziądzu, później jako kuratus w parafii Sumin. W Suminie prowadził Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej i Żeńskiej. Organizował również wycieczki dla młodzieży, nauczał pieśni i różańca. Cichość i spokój, którymi się wyróżniał zachował nawet wtedy, gdy został aresztowany.

W nocy z 15 na 16 października 1939 r. został aresztowany przez pijanych Niemców. Zanim został przewieziony do więzienia przez wiele godzin był katowany i poniżany. Następnego dnia trafił do więzienia w Starogardzie i tam przekazał współwięźniowi ks. Ignacemu Stryszykowi, relację z tych wydarzeń. W grupie innych duchownych wywieziony został do Lasu Szpęgawskiego i rozstrzelany.[1]

Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej.[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Biała Księga” - Martyrologium duchowieństwa — Polska
  2. Wiesław Mazurowski "Życie i śmierć męczenników przykładem wierności Bogu" [w:] Verbum Vitae 11 wyd. 2007 s. 200-202