Region kościelny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Region kościelny (łac. regio ecclesiastica) – terytorium obejmujące kilka prowincji kościelnych (metropolii) połączonych przez papieża na prośbę episkopatu, zwłaszcza w krajach o dużej liczbie diecezji. Regiony kościelne tworzy się, by rozwijać współpracę pomiędzy sąsiednimi metropoliami. Zebrania biskupów regionu nie mają jednak uprawnień konferencji episkopatu.

"Jeśli się to okaże pożyteczne, zwłaszcza w krajach posiadających większą liczbę Kościołów partykularnych, Stolica Święta może, na wniosek Konferencji Episkopatu, łączyć sąsiednie prowincje kościelne w regiony kościelne."

Kodeks prawa kanonicznego, kan. 433, § 1.

Regiony kościelne we Włoszech[edytuj | edytuj kod]

Od 8 grudnia 1976 r. we Włoszech jest ich 16 regionów kościelnych:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
  1. region kościelny Abruzja-Molise
  2. region kościelny Basilicata
  3. region kościelny Kalabria
  4. region kościelny Kampania
  5. region kościelny Emilia-Romania
  6. region kościelny Lacjum
  7. region kościelny Liguria
  8. region kościelny Lombardia
  9. region kościelny Marche
  10. region kościelny Piemont
  11. region kościelny Apulia
  12. region kościelny Sardynia
  13. region kościelny Sycylia
  14. region kościelny Toskania
  15. region kościelny Triveneto
  16. region kościelny Umbria

Regiony kościelne w Brazylii[edytuj | edytuj kod]

Regiony kościelne w Brazylii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]