Reguła "słońce 16"

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Reguła „słońce 16”, reguła „słońce f/16” – metoda służąca w fotografii do szacowania prawidłowej ekspozycji w różnych warunkach oświetleniowych bez użycia światłomierza. Podstawowe sformułowanie reguły brzmi:

„W słoneczny dzień ustaw przysłonę na wartość f/16, a czas naświetlania na wartość równą odwrotności używanej czułości ISO”.

Przykłady stosowania reguły:

  • w słoneczny dzień, używając filmu o czułości ISO 100 w aparacie należy ustawić przysłonę na f/16, a czas naświetlania na 1/100 s (lub na dostępną wartość możliwe najbliższą danemu czasowi, dla większości klasycznych aparatów będzie to 1/125 s);
  • w słoneczny dzień, używając filmu o czułości ISO 200 w aparacie należy ustawić przysłonę na f/16, a czas naświetlania na 1/200 s (lub 1/250 s)
  • w słoneczny dzień, używając filmu o czułości ISO 400 w aparacie należy ustawić przysłonę na f/16, a czas naświetlania na 1/400 s (lub 1/500 s)
  • e.t.c.

Ustawienia przysłony i czasu można zmieniać, pamiętając o ich równoważeniu według zasady proporcjonalności wzrostu ekspozycji fotograficznej zawartej w tabeli ekspozycji, np. 1/125 sekundy przy przysłonie f/16 daje taką samą ekspozycję, co czas 1/250 przy f/11 oraz 1/500 przy f/8.

Rozszerzenie reguły pozwala na ustawianie odpowiednich wartości naświetlania według poniższej tabeli także przy innych niż pełne słońce warunkach oświetleniowych.

Przysłona Warunki świetlne Cienie
f/16 słonecznie wyraziste
f/11 niewielkie zachmurzenie delikatne
f/8 umiarkowane zachmurzenie ledwo widoczne
f/5,6 ciemne chmury zupełnie niewidoczne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]