Regurgitacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Regurgitacja (łac. regurgitatio) – bierne przesunięcie treści pokarmowej z żołądka do przełyku, bez odruchu wymiotnego[1]. U niemowląt wiąże się z ulewaniem się pokarmu poza jamę ustną. Zjawisko wykorzystywane przez niektóre zwierzęta (m.in. ptaki i ssaki drapieżne) przy karmieniu potomstwa[2]. Rodzic (zwykle matka) może w ten sposób dostarczyć swoim młodym pokarm przyniesiony ze znacznej odległości. Nadtrawiony pokarm, który w wyniku regurgitacji znalazł się w przełyku, jest przez zwierzę bez trudu ulewany na zewnątrz i może zostać spożyty przez młode. Młode niektórych psowatych są karmione w ten sposób nawet przez kilka tygodni po zakończeniu karmienia mlekiem matki[3].

Przypisy

  1. R.W. Nelson, C. G. Couto.: Small Animal Internal Medicine. 2009. ISBN 9780323048811. (ang.)
  2. Linda K. Keeling, Harold W. Gonyou: Social behaviour in farm animals. 2001, s. 69. ISBN 0851993974. (ang.)
  3. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.