Reinhard Egger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reinhard Egger
Ilustracja
Reinhard Egger w 2018 roku
Data i miejsce urodzenia 11 września 1989
Wörgl, Austria
Klub SV Langkampfen[1]
Wzrost 191 cm[1]
Debiut w PŚ 30 listopada 2008, Igls (22. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 listopada 2008, Igls (22. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 7 grudnia 2013, Whistler (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6 stycznia 2019, Königssee
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Winterberg 2019 Jedynki
srebro Winterberg 2019 Sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Lake Placid 2008 Sztafeta

Reinhard Egger (ur. 11 września 1989 w Wörgl[1]) – austriacki saneczkarz, brązowy medalista mistrzostw świata juniorów w Lake Placid, dwukrotny srebrny medalista mistrzostw świata w Winterbergu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku rozpoczął starty w Pucharze Świata juniorów, a także wziął udział w mistrzostwach świata juniorów w Winterbergu, na których zajął 18. miejsce w konkurencji jedynek[2][3]. Rok później, na mistrzostwach świata juniorów w Altenbergu był trzynasty w konkurencji jedynek i osiemnasty w konkurencji dwójek (startował w niej z Davidem Schweigerem, który w tej konkurencji był jego stałym partnerem na zawodach tej rangi)[3]. W 2007 roku pojawił się na mistrzostwach świata juniorów w Cesanie, z których wrócił z 11. miejscem w konkurencji dwójek i 17. w konkurencji jedynek[3]. Z rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Lake Placid przywiózł brązowy medal za konkurencję sztafetową, a także 6. miejsce w dwójkach i 10. w jedynkach[3].

30 listopada 2008 roku miał miejsce jego debiut i zarazem zdobycie pierwszych punktów w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Igls zawodach sezonu 2008/2009 zajął 22. miejsce w konkurencji jedynek[3]. Rok później wystartował w mistrzostwach świata juniorów w Nagano, na których zajął 4. miejsce w jedynkach, 7. w sztafecie i 8. w dwójkach[3]. W 2010 roku, na mistrzostwach Europy w Siguldzie zajął 15. miejsce w konkurencji jedynek[3]. W następnym roku pojawił się na mistrzostwach świata w Cesanie, na których był jedenasty w jedynkach[3]. W 2012 roku wziął udział zarówno w mistrzostwach świata w Altenbergu, jak i w mistrzostwach Europy w Paramonowie. Na tym pierwszym wydarzeniu zajął 21. miejsce w konkurencji jedynek, z kolei z tego drugiego wrócił z jedynkowym 19. miejscem[3]. W 2013 roku, na mistrzostwach Europy w Oberhofie był osiemnasty w konkurencji jedynek, z kolei na mistrzostwach świata w Whistler zajął 21. miejsce w jedynkach[3]. W tym samym roku, 7 grudnia zaliczył pierwsze podium w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Whistler zawodach sezonu 2013/2014, zajął 3. miejsce w konkurencji sztafetowej. Jego sztafeta, w której startował z Niną Reithmayer, Andreasem Lingerem i Wolfgangiem Lingerem przegrała tylko z ekipami z Niemiec i Kanady[4].

W 2014 roku wziął udział w mistrzostwach Europy w Siguldzie, na których zajął 11. miejsce w konkurencji jedynek, a także w igrzyskach olimpijskich w Soczi, na których był ósmy w jedynkach[3][5]. Rok później, na mistrzostwach świata w Siguldzie zajął 26. miejsce w konkurencji jedynek, z kolei na mistrzostwach Europy w Soczi rywalizację w jedynkach zakończył na 12. miejscu[3]. W 2016 roku pojawił się na mistrzostwach świata w Königssee, na których zajął 17. miejsce w konkurencji jedynek, a także na mistrzostwach Europy w Altenbergu, z których wrócił z 13. miejscem w jedynkach[3]. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach Europy w Königssee zajął 14. miejsce w konkurencji jedynek[3].

W 2018 roku pojawił się na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, na których zajął 15. miejsce w konkurencji jedynek, a także po raz pierwszy stanął na podium Pucharu Świata w jedynkach, kiedy to na rozgrywanych 30 listopada w Whistler zawodach sezonu 2018/2019 zajął 3. miejsce przegrywając tylko ze swoim rodakiem Wolfgangiem Kindlem i Niemcem Felixem Lochem[6][7]. 6 stycznia 2019 roku odniósł pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Königssee zawodach wyprzedził reprezentanta Włoch Dominika Fischnallera i Niemca Sebastiana Bleya[8]. W tym samym roku wziął udział w mistrzostwach świata w Winterbergu, na których zajął 6. miejsce w konkurencji sprintu, a także zdobył srebrny medal w konkurencji jedynek plasując się za Felixem Lochem i przed Rosjaninem Siemionem Pawliczenką oraz w konkurencji sztafetowej, w której jego sztafeta, współtworzona przez Hannę Prock, Thomasa Steua i Lorenza Kollera rozdzieliła na podium ekipy z Rosji i Niemiec[9].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Sztafeta
2014 Soczi 8.
2018 Pjongczang 15.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Jedynki-sprint Sztafeta
2011 Cesana 11. nie rozgrywano odwołano
2012 Altenberg 21. nie rozgrywano
2013 Whistler 21. nie rozgrywano
2015 Sigulda 26. nie rozgrywano
2016 Königssee 17.
2019 Winterberg 2. 6. 2.

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Sztafeta
2010 Sigulda 15.
2012 Paramonowo 19.
2013 Oberhof 18.
2014 Sigulda 11.
2015 Soczi 12.
2016 Altenberg 13.
2017 Königssee 14.
2019 Oberhof 4.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2008/2009 47.
2009/2010 18.
2010/2011 13.
2011/2012 11.
2012/2013 23.
2013/2014 10.
2014/2015 10.
2015/2016 28.
2016/2017 15.
2017/2018 16.
2018/2019 6.

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Konkurencja Lokata
1. 30.11.2018 Kanada Whistler jedynki 3
2. 15.12.2018 Stany Zjednoczone Lake Placid jedynki 3
3. 06.01.2019 Niemcy Königssee jedynki 1
4. 02.02.2019 Niemcy Altenberg jedynki 2

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – drużynowo[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Konkurencja Lokata
1. 07.12.2013 Kanada Whistler sztafeta 3
2. 25.01.2015 Niemcy Winterberg sztafeta 2
3. 14.01.2018 Niemcy Oberhof sztafeta 3
4. 06.01.2019 Niemcy Königssee sztafeta 2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Reinhard Egger (ang.). W: Nationalteam Herren [on-line]. rodel-austria.at. [dostęp 2019-01-27].
  2. RESULTS / RESULTATEN Junioren Weltcup LUGE / RENNRODELN (ang.). fil-luge.org, 2005. [dostęp 2019-01-30].
  3. a b c d e f g h i j k l m n Luge - Reinhard Egger (ang.). W: Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2019-01-27].
  4. Viessmann Team Relay World Cup: Whistler (CAN) 07.12.2013 (ang.). bsd-portal.de, 2013-12-07. [dostęp 2019-01-28].
  5. Sochi 2014: Luge - Men's individual results (ang.). W: Winter Olympics [on-line]. bbc.com. [dostęp 2019-01-27].
  6. 2018 Winter Olympics - Athletes: Reinhard Egger (ang.). W: Olympic Sports [on-line]. espn.com. [dostęp 2019-01-27].
  7. Rodeln: Weltcup-Ergebnisse - Kindl siegte in Whistler, Egger 3. (niem.). tt.com, 2018-12-01. [dostęp 2019-01-28].
  8. EGGER GEWINNT IN KÖNIGSSEE (niem.). rodel-austria.at, 2019-01-06. [dostęp 2019-01-28].
  9. Rodel-WM: Egger erobert Silber im Einsitzer (niem.). sport.orf.at, 2019-01-27. [dostęp 2019-01-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]