Rejestrator szybkiego dostępu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rejestrator szybkiego dostępu (ang. Quick Access RecorderQAR) – przyrząd do rejestracji parametrów lotu przeznaczony do uzyskania szybkiego dostępu do surowych danych lotu[1] za pomocą np. USB[2], sieci GSM[3] lub standardowych kart pamięci[2].

QARy są stosowane w liniach lotniczych do poprawy bezpieczeństwa i parametrów lotu, zwykle w ramach wewnętrznej analizy danych lotu w danej firmie[4]. Podobnie jak czarna skrzynka (ang. Flight Data RecorderFDR), QAR pobiera sygnały z szyfratora (ang. Flight Data Acquisition UnitFDAU), rejestrując ponad 2000 parametrów lotu[1][5]. QAR pobiera próbki danych znacznie częściej niż czarna skrzynka (co sekundę, a FDR co 4 sekundy)[6], a czasem także przez dłuższy okres.

Mimo że QAR nie jest zaprojektowany do przetrwania katastrofy, niektóre egzemplarze ją przetrwały i dostarczyły cennych informacji o locie, potwierdzając dane zarejestrowane przez czarne skrzynki[7]. Dane z rejestratora są też używane do badania zachowania samolotu w lotach poprzedzających katastrofy, takich jak nieinicjowane przez pilota poruszenia sterów i przechylenie samolotu na bok, poprzedzające katastrofy lotów United 585, Sahara India Airlines, USAir flight 427, szarpnięcia steru w Eastwind Airlines i niezamierzone przechylenie samolotu w locie Eastwind 517 oraz SilkAir 185, kiedy na podstawie danych z QAR zbadano ponad 57.000 godzin lotu[8].

W przeciwieństwie do czarnej skrzynki, instalacja QAR nie jest wymagana przez Urząd Lotnictwa Cywilnego przy lotach komercyjnych. QAR lub wersja z pamięcią półprzewodnikową Solid State QAR (SSQAR) coraz częściej wchodzi w skład FDR. Pierwszy na świecie SSQAR skonstruowano w 1987 w Polsce w firmie TTM (znanej dziś jako ATM) i zainstalowano go w samolotach typu ATR 42/72, Boeing 737/767, Airbus 310, Ił-76/96, Tu-154/204, Su-22M4 oraz TS-11 Iskra[9].

Przypisy

  1. a b Advisory Circular – Flight Operational Quality Assurance (ang.). U.S. Department of Transportation – Federal Aviation Administration, 4 grudnia 2004. [dostęp 10 października 2011]. s. 5.
  2. a b Micro Quick Access Recorder (ang.). L-3 Communications. [dostęp 10 października 2011].
  3. Teledyne Controls Announces Successful Launch of Wireless GroundLinkTM (ang.). Teledyne. [dostęp 10 października 2011].
  4. General Accounting Office: Efforts to Implement Flight Operational Quality Assurance Programs. grudzień 1997, s. 4. [dostęp 10 października 2011]. (ang.)
  5. Safety Reccomendation (ang.). National Transportation Safety Board, 23 lutego 2010. [dostęp 4 maja 2015]. s. 44.
  6. Descent Below Visual Glidepath and Impact With Seawall, Asiana Airlines Flight 214, Boeing 777-200ER, HL7742, San Francisco, California, July 6, 2013. Accident Report NTSB/AAR-14/01 PB2014-105984 (ang.). National Transportation Safety Board, 24 czerwca 2014. [dostęp 4 maja 2015]. s. 8.
  7. Safety Recommendation (ang.). National Transportation Safety Board, 28 maja 2013. s. 7.
  8. Aircraft Accident Report: Uncontrolled Descent and Collision with Terrain, USAir flight 427, Boeing 737-300, N513AU (ang.). National Transportation Safety Board, Washington, D.C. 20594, 8 września 1994. [dostęp 4 maja 2015]. s. 159.
  9. ATM-QAR – Rejestrator. ATM. [dostęp 4 maja 2015].