Rejon bagrationowski
| rejon | |||||
..JPG) | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Siedziba | |||||
| Data powstania |
1946 | ||||
| Powierzchnia |
1146 km² | ||||
| Populacja (2003) • liczba ludności |
| ||||
| • gęstość |
41,27 os./km² | ||||
Położenie na mapie rejonu obwodu.svg) | |||||
| 54°23′N 20°38′E/54,383333 20,633333 | |||||
| Strona internetowa | |||||
.png)
Rejon bagrationowski (ros. Багратио́новский райо́н) – jednostka podziału administracyjnego wchodząca w skład rosyjskiego obwodu królewieckiego, od 1 stycznia 2022 r. ma status okręgu municypalnego (Багратионовский муниципальный округ) ze stolicą w mieście Bagrationowsk[1].
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Rejon leży w południowo-zachodniej części obwodu, a jego ośrodkiem administracyjnym jest miasto Bagrationowsk. Rejon graniczy z Polską i zajmuje obszar 1146 km²[2], w 2003 r. był zamieszkany przez ok. 47,3 tys. osób[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Rejon powstał 7 kwietnia 1946 roku jako rejon krojcburgski w obwodzie kenigsberskim[3]. 7 września 1946 r. dekretem nr 614/7 Prezydium Rady Najwyższej RFSRR przemianowano go na rejon bagrationowski w obwodzie kaliningradzkim[2]. Od 1 stycznia 1977 r. do 1996 r. w jego skład wchodziły trzy miasta: Bagrationowsk, Ładuszkin i Mamonowo oraz 10 rad wiejskich (sielsowietów). W 1996 r. Ładuszkin i Mamonowo zostały wydzielone z rejonu bagrationowskiego[2].
Na mocy ustawy z 28 listopada 2004 r. jednostka administracyjna uzyskała status okręgu miejskiego[4]. Ustawą z 30 czerwca 2008 r. nr 253 rejon miejski Bagrationowsk uzyskał status okręgu miejskiego i ustalono granice osiedli wiejskich[2].
Rejon bagrationowski między 30 czerwca 2008 a 1 stycznia 2017 składał się z 1 osiedla miejskiego i 4 osiedli wiejskich:
- osiedle miejskie bagrationowskoje: miasto Bagrationowsk
- osiedle wiejskie gwardiejskoje: miejscowość Gwardiejskoje i 31 osad typu посёлок
- osiedle wiejskie dołgorukowskoje: miejscowość Dołgorukowo i 18 osad
- osiedle wiejskie niwieńskoje, miejscowość Niwienskoje i 13 osad
- osiedle wiejskie pogranicznicznoje, miejscowość Sowchoznoje i 25 osad
Na mocy ustawy z 18 października 2016 r. z dniem 1 stycznia 2017 r. wszystkie jednostki administracyjne rejonu bagrationowskiego zostały scalone w jeden okręg miejski[5] Bagrationowsk (Багратионовский городской округ), obejmujący 88 miejscowości[6][7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Закон Калининградской области от 27.12.2019 № 378 "О регулировании отдельных вопросов, связанных с наделением статусом муниципального округа отдельных городских округов Калининградской области" [online], publication.pravo.gov.ru [dostęp 2026-03-25] (ros.).
- 1 2 3 4 Багратионовский муниципальный округ [online], prussia39.ru [dostęp 2026-03-25] (ros.).
- 1 2 Багратионовский район : местное самоуправление [online], openbudget.karelia.ru [dostęp 2026-03-25] (ros.).
- ↑ Ordynacja samorządowa w krajach Europy. Jakie przepisy funkcjonują za granicą? [online], forsal.pl, 24 stycznia 2017 [dostęp 2026-03-25].
- ↑ Miłosz Bartosiewicz, Metodyczna likwidacja. Demontaż systemu samorządu lokalnego w Rosji [online], Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia, 24 września 2025 [dostęp 2026-03-25].
- ↑ Закон Калининградской области от 18.10.2016 № 3 "Об объединении поселений, входящих в состав муниципального образования "Багратионовский муниципальный район", и организации местного самоуправления на объединенной территории" [online], publication.pravo.gov.ru [dostęp 2026-03-25] (ros.).
- ↑ Багратионовский муниципальный округ Калининградской области [online], geoadm.com [dostęp 2026-03-25] (ros.).
