Rejon czerepanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
czerepanowski
Черепановский район
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Czeriepanowo
Powierzchnia 2 908 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

50 512[1]
• gęstość 17,43 os./km²
Nr kierunkowy +7 38345
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu nowosybirskiego
czerepanowski
czerepanowski
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
czerepanowski
czerepanowski
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
czerepanowski
czerepanowski
Ziemia 54°13′N 83°22′E/54,216667 83,366667
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon czerepanowski (ros Черепановский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsze rosyjskie osadnictwo na ziemiach dzisiejszego rejonu czerepanowskiego pochodzi z XVII wieku, gdy zaczęły pojawiać się tutaj pierwsze wsie[2]. Od 1804 roku podlegały one pod zarząd tomskiej guberni, a na poziomie lokalnym pod władze mające swą siedzibę w mieście Barnauł[2]. W okresie Imperium Rosyjskiego rosyjska kolonizacja osadnikami z centralnych i zachodnich rubieży państwa powoli zaludniała te tereny. W 1912 roku przez ziemie te poprowadzona zostaje trasa Kolei Ałtajskiej[3]. W czasie trwania rosyjskiej wojny domowej ziemie te trafiają pod zarząd wojsk Białych związanych z admirałem Aleksandrem Kołczakiem, a następnie już w 1920 roku wchodzą na stałe w skład państwa bolszewickiego. W 1920 roku Syberyjski Komitet Rewolucyjny przeprowadza reorganizację administracji[2]. W 1921 roku ziemie skupione wokół Czeriepanowa otrzymują własny, sowiecki samorząd[2]. W tym samym roku wybrano pierwszych delegatów do lokalnej Rady Robotników Chłopów i Żołnierzy[2]. Sowieci rozwijają przemysł na tym obszarze, a pierwsza fabryka powstała tu jeszcze w 1912 roku[2]. Rejon czerepanowski zostaje powołany do życia w czerwcu 1925 roku, choć o jego utworzeniu zadecydowano jeszcze rok wcześniej[3]. Były to głównie tereny rolnicze, które w latach dwudziestych XX wieku produkowały około miliona ton różnych zbóż[3]. W latach trzydziestych z inicjatywy Józefa Stalina rusza natomiast proces forsownej kolektywizacji sowieckiego rolnictwa[3]. Jednocześnie rozwijany jest nadal lokalny przemysł. Od 1932 roku produkowano tu m.in. bojlery do urządzeń grzewczych[2]. W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej ewakuowano tu kilka zakładów przemysłowych i instytutów naukowych z zachodu kraju, np. z Leningradu[3]. Schronienie znalazło to także 7127 osób[3]. Po wojnie liczba ludności wynosiła 50 800 osób, z czego 28 600 stanowili mężczyźni[3]. Łącznie działało tu też 16 małych i średnich zakładów przemysłowych[3]. W dalszym ciągu inwestowano także w rolnictwo[2]. Łącznie 12 mieszkańców otrzymało tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, 65 mieszkańców Order Lenina, a 7 tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej[3].

Charakterystyka[edytuj]

Rejon czerepanowski położony jest w południowo-wschodniej części obwodu nowosybirskiego[4]. Odległość od obwodowej stolicy, Nowosybirska wynosi 108 kilometrów, a większość jego mieszkańców trudni się rolnictwem oraz pracą w przemyśle[5]. Na terenie rejonu operuje 15 średnich i dużych zakładów przemysłowych[6]. Przemysł skupia się głównie na wytwarzaniu produktów inżynieryjnych, materiałów budowlanych, tekstyliów oraz na przetwórstwie żywności[7]. W 2011 roku wytworzono tu towarów o łącznej wartości 2,8 miliardów rubli[7]. Największe zakłady przemysłowe w regionie produkują m.in. cegły, bojlery oraz inne elementy grzewcze oraz urządzenia sanitarne[7]. Łączna powierzchnia terenów wykorzystywanych w rolnictwie wynosi 294 000 hektarów[8]. Wartość produkcji sektora rolniczego w 2011 roku to 2,1 miliardów rubli[8]. W 2011 roku w zakup nowoczesnego sprzętu oraz rozwój rolnictwa zainwestowano 262 miliony rubli[8]. Lasy zajmują powierzchnię 15647 hektarów[9]. Rejon dzieli się na 3 osiedla typu miejskiego i 11 osiedli typu wiejskiego (sielsowietów).

Na terenie rejonu czerepanowskiego operuje 36 szkół publicznych różnego typu[4]. Placówki kulturalne na tym obszarze to przede wszystkim 41 klubów kulturalnych, centralna biblioteka rejonowa z 27 oddziałami oraz muzeum i galeria sztuki[10]. Opiekę medyczną zapewnia szpital rejonowy, 7 mniejszych szpitali, 3 kliniki oraz 34 przychodnie zdrowotne[4]. Władze rejonu rozwijają także infrastrukturę sportową. W 2010 roku ukończono budowę wielofunkcyjnego stadionu sportowego[10]. Oprócz niego działa tu także 17 lodowisk przeznaczonych do gry w hokeja (o różnym standardzie), 3 pływalnie i kąpieliska, a także obiekt do uprawiania narciarstwa[10]. Według danych federalnych w 2010 roku na terenie rejonu żyło 50 512 osób[1]. Dla porównania w 1998 roku wielkość miejscowej populacji wynosiła 55 400 dusz[4]. Bezrobocie wśród mieszkańców w 2011 roku wyniosło 1,6%[11]. Według danych z 2010 roku średnia miesięczna pensja wynosi 12 250 rubli, co było wzrostem o 7% w porównaniu z 2009 rokiem[11].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy