Rejon kaliniński (Nowosybirsk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rejon kaliniński
Калининский район
Rejon miasta Nowosybirska
ilustracja
Państwo  Rosja
Obwód nowosybirski
Miasto Nowosybirsk
W granicach Nowosybirska 1980
Powierzchnia 46,2 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

186 495
Strefa numeracyjna +7 383
Położenie na mapie Nowosybirska
Mapa konturowa Nowosybirska, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Rejon kalinińskiКалининский район”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Rejon kalinińskiКалининский район”
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Mapa konturowa obwodu nowosybirskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Rejon kalinińskiКалининский район”
55,1°N 83,0°E/55,100000 82,966667
Portal Rosja

Rejon kaliniński w Nowosybirsku (ros. Калининский район) – jeden z rejonów rosyjskiego miasta Nowosybirsk. Najmłodsza dzielnica w mieście.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Położony na prawym brzegu Obu w północno-wschodniej części miasta. Zajmuje łączną powierzchnię 46,2 km kwadratowych, według danych na 2010 roku zamieszkuje go 186 495 osób, podczas gdy kilka lat wcześniej ich liczba wynosiła 183 000[1]. Do rejonu należy znajdująca się także znajdująca poza granicami miasta, swego rodzaju enklawa, Paszyno, będąca zapleczem dla kilku zakładów przemysłowych[2]. Długość dzielnicy z północy na południe wynosi 7,62 kilometra, a z zachodu na wschód 5,7 kilometra[3]. Wymiary enklawy Paszyno wynoszą 5,37 z północy na południe i 5,03 z zachodu na wschód[3]. Rejon kaliniński został powołany do życia 20 października 1980 roku, gdy wydzielono go z rejonu dzierżyńskiego, co czyni ją najmłodszą dzielnicą w granicach metropolii nowosybirskiej[3]. Liczba mieszkańców dzielnicy stanowi ok. 12,3% ogółu populacji Nowosybirska i 6,5% ogółu populacji całego obwodu nowosybirskiego[3]. Pierwsze posiedzenie sowieckich władz nowej dzielnicy odbyło się 13 listopada 1980 roku[3].

Historia dzielnicy sięga jednak jeszcze lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku. W 1942 roku zlokalizowano tutaj fabrykę maszyn Iskra, a w 1948 roku kompleks chemiczny[4]. Od 1957 roku działa dzielnicowy Pałac Kultury, od 1969 roku pływalnia Neptun, a w 1977 roku otwarto na tym terenie Pałac Sportów Zimowych Sibir[4]. Jedna z głównych ulic dzielnicy nosi imię Bohdana Chmielnickiego[5]. Architektura jest mieszaniną stylu pochodzącego z czasów Nikity Chruszczowa oraz późniejszych[5]. W rejonie kalinińskim, tak jak w innych rejonach Nowosybirska, działa samorząd dzielnicowy, który ma za zadanie czuwać nad sprawami lokalnych społeczności[6].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze kalinińskiego rejonu nie znajduje się żadna stacja Nowosybirskiego Metra. Dysponuje ona natomiast połączeniami z nowosybirską siecią tramwajową oraz autobusową.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mojgorod.ru: Новосибирск (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. Vseon.com: Проект планировки жилого района Пашино в Калининском районе Новосибирска (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. a b c d e Kalin-nsk.ru: История района (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. a b Kalin-nsk.ru: Памятные даты (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. a b Novosibirsk.obmen-russia.ru: Районы Новосибирска (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. Kalin-nsk.ru: Структура администрации (ros.). [dostęp 2012-08-08].