Rejon karasucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
karasucki
Карасукский район
Rejon
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  nowosybirski
Siedziba Karasuk
Powierzchnia 4 321 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

46 837[1]
• gęstość 10,84 os./km²
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon karasucki (ros Карасукский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze kontakty tych ziem z Rosją zaczynają się pod koniec XVI wieku[2]. Pionierami rosyjskiego osadnictwa na tym obszarze byli zesłańcy oraz zbiegli chłopi pańszczyźniani[2]. Zdecydowana kolonizacja rosyjska rusza w drugiej połowie XVIII wieku, co idzie w parze z rozwojem wydobycia kamieni szlachetnych i minerałów oraz rozwojem metalurgii[2]. Napływ robotników do tych dziedzin rosyjskiej gospodarki wytworzył zapotrzebowanie na stworzenie bazy zaopatrzeniowej, w postaci zorganizowanych terenów rolniczych oraz drobnych zakładów wytwórczych[2]. Ziemie były tu szczególnie urodzajne, a władze rosyjskie promowały osadnictwo i sprowadzały ludność zachodnich części Imperium Rosyjskiego[2]. W okresie reform administracyjnych w roku 1816 i 1834 zostaje utworzona wołost karasucka, podlegała ona administracyjnie najpierw pod Koływań, a od 1856 roku pod Barnauł, oba miasta leżące w tomskiej guberni[3]. Prawie 40% nowych mieszkańców przybywających w tym okresie na te ziemie pochodziło z guberni tobolskiej[3]. Od 1865 roku decyzją imperatora Aleksandra II Romanowa prowadzono na tym terenie intensywną akcję osiedleńczą, a każdy chłop z zachodnich rubieży kraju, który zdecydowałby się na przyjazd na ziemię karasucką otrzymywał 15 dziesięcin ziemi za każdą osobę, a także darmowe drewno na opał i konstrukcję domostw oraz zabudowań gospodarczych[2]. W 1884 roku na terenie wołostu karasuckiego znajdowały się 44 osiedla ludzkie, od 1880 roku działa szkoła publiczna[3]. Nowa fala osadników przybywa w okresie reform Piotra Stołypina[3].

W 1912 roku przez te tereny wytyczono jedną z tras kolejowych, prace rozpoczęto na początku 1916 roku, a pierwszy pociąg wjechał na stację w Karasuku 10 stycznia 1917 roku[2]. W okresie rosyjskiej wojny domowej ziemie te znajdowały się pod kontrolą rządu admirała Aleksandra Kołczaka, a następnie zostały zajęte przez sowietów. Rejon został sformowany w czasie jednej z reform administracyjnych w 1925 roku. Obecną nazwę otrzymał osiem lat później, w 1933 roku[2]. W czasach sowieckich rejon przeszedł m.in. okres forsownej kolektywizacji propagowanej przez Józefa Stalina. Inwestowano także w przemysł, tworząc m.in. zakład przetwarzania mięs oraz kilka innych zakładów wytwórczych. Od 1937 roku należał do Kraju Ałtajskiego, a 1944 roku włączono go w granice obwodu nowosybirskiego. Po zakończeniu II wojny światowej władze inwestują w rozwój kultury na tym terenie, powstają m.in. domy kultury, kina, hotele, kluby kulturalne[4]. Tworzono także nowe zakłady, a także rozwijano nieustannie dostępną powierzchnię mieszkaniową[4]. Warunki gospodarcze pogarszają się w latach osiemdziesiątych oraz po rozpadzie Związku Radzieckiego, już w nowej, rosyjskiej rzeczywistości. Rejon karasucki zyskuje wtedy nowe znaczenie jako obszar pograniczny, tuż przy granicy z Kazachstanem[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon karasucki położony jest w południowej części obwodu nowosybirskiego, tuż przy granicy z Kazachstanem[5]. Odległość od obwodowej stolicy, Nowosybirska wynosi 555 kilometrów[6]. Większą część terenu jest płaska, zajmują ją głównie stepy, jego południowa część jest obszarem depresyjnym[7]. Przez około 240 dni w roku temperatury utrzymują się w okolicach zera, najniższa odnotowana temperatura to -48 stopni Celsjusza[5]. Zimą temperatury wahają się pomiędzy -17 C a -19 C, dodatnie temperatury zaczynają się pojawiać w okolicach kwietnia[5]. Wiosną dochodzi do częstych podtopień, a sam rejon jest bogaty w jeziora, które zajmują łącznie 167 kilometrów kwadratowych[7]. Rzeki i jeziora bogate są w ryby, co sprawia że rybołówstwo ma tu szczególne znaczenie[7]. Ziemie są urodzajne, ale z uwagi na niekorzystne warunki klimatyczne okres wzrastania i zbiorów jest bardzo krótki[8]. W 2010 roku rolnictwo w regionie wyprodukowało 69 520 ton różnych zbóż, 5723 tony mięsa, 33 478 ton mleka[8]. Przemysł jest jednym z głównych sektorów karasuckiej gospodarki i skupia się on głównie na przetwórstwie produktów żywnościowych i mięs[9]. Ważną jego gałęzią jest też budownictwo[7]. W skład rejonu wchodzi jedno osiedle typu miejskiego i 11 osiedli typu wiejskiego.

Rejon jest korzystnie położony u zbiegu ważnych arterii komunikacyjnych regionu, zarówno drogowych jak i kolejowych[10]. Łączna długość dróg na obszarze rejonu wynosi 448 kilometrów, z czego 338,6 kilometrów to drogi o utwardzonej nawierzchni[10]. Na terenie rejonu znajduje się 105 różnych obiektów sportowych, o łącznej powierzchni 225,7 metrów kwadratowych, w tym wielofunkcyjny stadion "Łokomotiw", pływalnia, wielofunkcyjny kompleks sportowy, 3 hokejowe lodowiska, zimą popularne jest narciarstwo[7]. Władze inwestują w budownictwo mieszkaniowe, a także rozwój sieci wodno-kanalizacjnych, grzewczych oraz tworzenie nowych studni głębinowych[7]. Na początku 2012 roku w rejonie zarejestrowanych było 1365 małych i średnich przedsiębiorstw[7]. Na terenie rejonu działają 44 szkoły publiczne różnego typu, 45 klubów kulturalnych, muzeum, 37 kin, 28 bibliotek oraz muzeum[6]. Znajduje się tu także pięć szpitali i kilka innych, mniejszych placówek opieki medycznej[6].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]

Liczba mieszkańców rejonu karasuckiego według rosyjskiego spisu powszechnego z 2010 roku wyniosła 46 837 ludzi[1]. W 2011 liczba ta miała wynieść 46 223 dusz[11]. Według statystyk miejscowych władz 1 stycznia 2012 roku na terenie rejonu żyło 45 761 mieszkańców[7]. 59,9% ludności znajdowało się w wieku produkcyjnym[11]. Na początku 2012 roku średnia miesięczna pensja wynosiła 11 667 rubli[11].

Struktura narodowościowa[edytuj | edytuj kod]

Liczba ludności w ostatnich latach[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba ludności
2005 47 616
2006 47 364
2007 47 571
2008 47 593
2009 47 450
2010 46 837
2011 46 223
2012 45 761

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gks.ru: Численность населения Российской Федерации по городам, поселкам городского типа и районам на 1 января 2010 года (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. a b c d e f g h Region.newsib.ru: Карасукский район: История (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. a b c d Adm-karasuk.ru: История Района (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. a b c Admkarasuk.ru: Историко-географическая справка (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. a b c Region.newsib.ru: Карасукский район: География и климат (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. a b c Loi.sscc.ru: Карасукский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  7. a b c d e f g h Adm-karasuk.ru: Карасукский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  8. a b Region.newsib.ru: Карасукский район: Сельское хозяйство (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  9. Region.newsib.ru: Карасукский район: Промышленность (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  10. a b Region.newsib.ru: Карасукский район: Инфраструктура (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  11. a b c d Region.newsib.ru: Карасукский район: Население и занятость (ros.). [dostęp 2012-08-08].