Rejon nowogródzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
nowogródzki
Навагрудскі раён
Herb Flaga
Herb rejonu nowogródzkiego Flaga rejonu nowogródzkiego
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Siedziba Nowogródek
Powierzchnia 1668,01 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

48 242
• gęstość 28,9 os./km²
Nr kierunkowy +375-15-97
Kod pocztowy 231 2хх, 231 4хх
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś

Rejon nowogródzki (biał. Навагрудскі раён, Nawahrudski rajon, ros. Новогрудский район, Nowogrudskij rajon) – rejon w zachodniej Białorusi, w obwodzie grodzieńskim.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Rejon nowogródzki ma powierzchnię 1668,01 km². Lasy zajmują powierzchnię 702,68 km², bagna 40,42 km², obiekty wodne 20,23 km²[1]. Graniczy od południowego zachodu z rejonem zdzięciolskim, od zachodu z rejonem lidzkim, od północy z rejonem iwiejskim, od wschodu z rejonem stołpeckim obwodu mińskiego, od południowego wschodu z rejonem korelickim, a od południa z rejonem baranowickim obwodu brzeskiego[2].

Godpodarka[edytuj | edytuj kod]

Największymi ośrodkami przemysłowymi rejonu są miasta Nowogródek, Brzozówka i w mniejszym stopniu osiedle typu miejskiego Lubcz. W Nowogródku prawie połowę stanowi przemysł spożywczy, drugą połowę – produkcja maszyn i obróbka metalu, w niewielkim zakresie obecny jest też przemysł lekki i mączno-zbożowo-paszowy. Brzozówka stanowi ośrodek produkcji materiałów budowlanych, a Lubcz – produktów spożywczych. Ponadto w miejscowości Bereskowo występuje drobny przemysł spożywczy, a w Rutce – drzewny i celulozowo-papierniczy. W centralnej części rejonu, na północ od Nowogródka znajdują się dwie kopalnie mieszanki piaskowo-żwirowej. Na północny zachód od Nowógródka znajduje się ośrodek rzemiosła artystycznego[3].

W maju 2011 roku dwa kilometry od Nowogródka uruchomiono jedyną na Białorusi i największą na terenie Wspólnoty Niepodległych Państw elektrownię wiatrową o mocy 1,5 MW[4].

Na terenie rejonu znajduje się gazociąg łączący Nowogródek z Brzozówką i dalej z rejonem lidzkim, a także elektryczne linie przesyłowe łączące Nowogródek z Brzozówką, Iwiem i Zdzięciołem[3].

Ludność[edytuj | edytuj kod]

  • Według spisu powszechnego w 2009 roku rejon zamieszkiwało 49 107 osób, w tym 30 493 w miastach i 18 614 na wsi[5].
  • 1 stycznia 2010 roku rejon zamieszkiwało ok. 48 800 osób, w tym ok. 30 400 w miastach i ok. 18 400 na wsi[6].
  • Pod koniec 2010 roku rejon zamieszkiwało ok. 48 242 osób, w tym ok. 30 338 w miastach i ok. 17 854 na wsi[7].

Przypisy

  1. Gosudarstwiennyj ziemielnyj kadastr po sostojaniju na 1 janwaria 2011 g. (ros.). Państwowy Komitet ds. Nieruchomości Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-18].
  2. Politiko–administratiwnaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 4.
  3. 3,0 3,1 Grodnienskaja obłast′. Ekonomiczeskaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 59.
  4. Olga Korielina, Anton Riabcew: W Biełarusi zapuszczena pierwaja wietroeniergieticzeskaja ustanowka (ros.). tut.by, 2011-05-20 13:07. [dostęp 2011-05-23].
  5. Pieriepiś nasielenija Riespubliki Biełaruś 2009 goda. Czislennost′ nasielenija obłastiej i rajonow. Grodnienskaja (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi, 2010-08-05. [dostęp 2011-01-05].
  6. Czislennost′ nasielenija po Riespublikie Biełaruś, obłastiam i g. Minsku (tysiacz czełowiek) na 1 janwaria 2010 goda (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2012-01-04].
  7. Osnownyje pokazatieli razwitia rajona (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2012-01-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]