Rejon porzecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rejon porzecki
Парэцкі раён
rejon
1940
Ilustracja
Państwo  ZSRR
Republika związkowa  Białoruska SRR
Obwód białostocki
Siedziba Porzecze
Data powstania 15 stycznia 1940
Data likwidacji 25 listopada 1940
Języki urzędowe białoruski, rosyjski
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sielsowietów ponad 6
brak współrzędnych

Rejon porzecki (biał. Парэцкі раён, Parecki rajon) – istniejący w 1940 roku rejon w północno-zachodniej części Białoruskiej SRR, w obwodzie białostockim. Utworzony został przez władze radzieckie 15 stycznia 1940 roku na okupowanym terytorium północno-wschodniej części powiatu grodzieńskiego województwa białostockiego II Rzeczypospolitej.

25 listopada tego samego roku rejon został zlikwidowany, gdy władze radzieckie przekazały część jego ziem (obszar dawnej gminy Marcinkańce i miasto Druskieniki) Litewskiej SRR. Z pozostałego obszaru sielsowiety: Lichacze, Plebaniszki, Porzecze i Przewałka włączono w skład rejonu grodzieńskiego, a sielsowiety: Berszty i Nowa Ruda – w skład rejonu skidelskiego Białoruskiej SRR[1].

Rejon porzecki był jednostką administracyjną istniejącą de facto, legalną z punktu widzenia władz ZSRR. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego jej utworzenie było nielegalne, a jej obszar stanowił część terytorium II Rzeczypospolitej pod okupacją ZSRR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encykłapiedyja... s. 421.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • pod red. Hienadzia Paszkoua: Encykłapiedyja historyi Biełarusi u 6 tamach. T. 6 Księga 2: Uswieja – jaszyn. Dadatak. Mińsk: „Biełaruskaja encykłapiedyja” imia Pietrusia Brouki, 2003, s. 616. ISBN 985-11-0276-8. (biał.)