Rejon teofipolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
teofipolski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód  chmielnicki
Siedziba Teofipol
Powierzchnia 716 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

26 673[1]
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon teofipolski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon utworzony w 1959 z części obszaru dawnego powiatu starokonstantynowskiego oraz ostrogskiego. Ma powierzchnię 710 km² i liczy około 27 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Teofipol.

Na terenie rejonu znajdują się 2 osiedlowe rady i 22 silskie rady, obejmujące w sumie 53 miejscowości.

Miejscowości rejonu[edytuj | edytuj kod]

  • (Антонівка)
  • Bazalia (Базалія)
  • Bereżyńce[2]
  • (Борщівка)
  • (Червона Дубина)
  • (Червоне)
  • (Червоний Случ)
  • Czołhazów (Човгузів)
  • Dymitrówka (Дмитрівка)
  • (Гаврилівка)
  • (Гальчинці)
  • (Ільківці)
  • (Єлизаветпіль)
  • Karabijówka (Карабіївка)
  • (Караїна)
  • (Колісець)
  • Kołki(ukr.)[3] (Колки)
  • Krowie (Коров'є)
  • (Котюржинці)
  • (Кривовілька)
  • (Кузьминці)
  • Kuncza (Кунча)
  • (Ленінське)
  • (Лисогірка)
  • (Лідихівка)
  • (Лютарівка)
  • (Майдан-Петрівський)
  • (Малий Лазучин)
  • (Малі Жеребки)
  • (Мар'янівка)
  • (Медисівка)
  • (Михиринці)
  • (Михнівка)
  • Niemierzyńce[4] (Немиринці)
  • (Новоіванівка)
  • Nowostawce[5] (Новоставці)
  • (Олійники)
  • (Ординці)
  • (Поляхова)
  • (Рідка)
  • (Романів)
  • (Святець)
  • (Строки)
  • (Шибена)
  • Teofipol (Теофіполь)
  • (Троянівка)
  • Turówka[6] (Турівка)
  • (Василівка)
  • (Великий Лазучин)
  • (Вовківці)
  • (Волиця)
  • (Волиця-Польова)
  • (Воронівці)
  • (Улянове)
  • Zarudzie[7] (Заруддя)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 квітня 2017 року // Головне управління статистики у Хмельницькій області
  2. Bereżyńce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  3. Kołki (3) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  4. Niemierzyńce 1) wś, pow. krzemieniecki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  5. Nowostawce 2.) N., wś, pow. starokonstatynowski, gm. Teofipol w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  6. Turówka, wś, gm. Semenów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  7. Zarudzie (9) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.