Rejon umocniony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rejon umocniony – obszar posiadający rozbudowane fortyfikacje stałe, budowany w strategicznym miejscu umożliwiającym blokowanie poczynań przeciwnika.

Rejon umocniony może pełnić swoje funkcje jako samodzielny zespół obronny lub stanowić część większego kompleksu fortyfikacyjnego, czego przykładem mogą być linie Maginota lub Zygfryda.

Historia[edytuj | edytuj kod]

I wojna światowa wykazała nieprzydatność systemu fortyfikacyjnego opartego na twierdzach fortowych. Po zakończeniu wojny we wszystkich państwach Europy przyjęto rejon umocniony jako nowy system ufortyfikania granic kraju na wypadek wojny[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Henryk Bochenek 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach, wyd. 1989, s. 269

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 364. ISBN 83-11-06229-3.