Rekowski II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rekowski II

Rekowski II (Wantoch-Rekowski, Wentoch-Rekowski, Wotoch-Rekowski, Wantoch II, Wentoch, Księżyc odmienny)kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Księżyc.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu błękitnym półksiężyc z twarzą złoty, nad którym pięć takichż gwiazd (2 i 3). Klejnot: nad hełmem w koronie ogon pawi. Labry błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb znany z kilku herbarzy polsko- i niemieckojęzycznych. Wymieniają go: Winckler (Die nationalitaten Pomerellens, jako Wentoch), Ledebur (Adelslexikon der preussichen Monarchie von..., jako Wentoch-Rekowski i Wentoch), badacz dziejów rodziny Franz Friedrich Hugo Wilhelm Michael von Wotocha-Rekowskiego (Versuch einer Geschlachte der aus Landen Bütow und Lauenberg in Pommern stammenden Adelsgeschlechter von Wotoch, von Styp, von Wrycz und von Gynz Rekowski, ale gwiazdy w pas), Mülverstedt (Die Wappen der von Wantoch-, von Gynz-, von Styp-, und von Wrycz-Rekowski, ale gwiazdy w układzie 3 i 2), Żernicki (Der polnische Adel jako Gustkowski i Wantuch), Nowy Siebmacher (jako Rekowski IV i Wentoch) oraz Ostrowski (Księga herbowa rodów polskich, jako Rekowski II).

Rodzina Rekowskich[edytuj]

Rekowski to jedno z najbardziej znanych nazwisk kaszubskich. Pochodzi od wsi Rekowo. Wieś ta była od początku własnością odrębnych rodzin, które przyjmowały następnie wspólne nazwisko odmiejscowe. Wedle dokumentu z 1638, powołującego się na przywilej z 1528, w Rekowie siedziały rody: Wotoch, Stip, Dorzik, Mrozik oraz Fritz (Fritze, Friz). W XVIII-XIX wieku dzielili się na linie: Wantochów (Wotochów), Stypów, Wryczów (Wrycza) i Gynzów (Günz). Herb Rekowski II to jeden z kilku herbów przypisywanych linii Wantochów (Wotochów).

Rodzina Rekowskich-Wotochów[edytuj]

 Osobny artykuł: Rekowski.

Herbowni[edytuj]

Rekowski (Reckowski, Reckowsky, Rekoskie, Rekowsky) z przydomkiem Wotoch (Wantoch, Wentoch, Wętoch, Wotoch, Vandoch, Vantoch, Woytoch) m.in. w linii z Czarnej Dąbrowy, chociaż Pragert powątpiewa w słuszność tego przyporządkowania.

Wedle Żernickiego, herbu tego miała też używać rodzina Wantuch z Mazowsza, która dała początek Sulerzyckim oraz Gostkowscy z gałęzi Wantochów biorący nazwisko od Gostkowa.

Zarówno Rekowscy bez przydomka jak i Wotochowie, notowani byli z szeregiem innych herbów. Pełna lista w haśle Rekowski.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

  • Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.3. Gdańsk: Wydawn. BiT, 2009, s. 134-135, 258. ISBN 9788392738367.

Linki zewnętrzne[edytuj]